Uyimizda ota-onaga kim chin dildan g‘amxo‘rlik qilishini qayta o‘ylash

Bismillah, men onam bilan o‘rtamizda tez-tez chiqadigan bir narsa haqida o‘ylab qoldim – o‘g‘illar ota-onaga qarashi kerak degan tushuncha. Pokistonlik musulmon oilasida ulg‘ayganim sababli, qizlar odatda turmushga chiqqandan keyin erining oilasiga ko‘chib ketishini ko‘rib o‘sganman. Xolalar har doim o‘g‘il chaqaloq uchun duo qilishlarini eshitardim, qiz so‘rash kamdan-kam edi. Onamning fikricha, ayolning naseebi har doim noaniq, va shu ma’noda o‘g‘il ko‘proq baraka keltiradi deb o‘ylardi shekilli. Alhamdulillah, qiz bo‘lganim uchun hech qachon yomon munosabat ko‘rmaganman, lekin akam ko‘proq imkoniyat olganini sezardim, ayniqsa o‘qishda. Men hamma narsaga o‘zim qattiq mehnat qilishim kerak edi, va rostini aytsam, men undan o‘tkirroq edim deb o‘ylayman. Sababi u o‘g‘il, kelajakda oilaning moliyaviy yukini ko‘tarishi kerak deyilardi. Buni tushunaman, lekin musulmon ayolning moliyaviy mustaqillikka ega bo‘lishi ham juda muhim emasmi? Gap shundaki, unga hamma narsa osonlik bilan berilgan, men esa har bir zarra uchun kurashishim kerak edi. Bu unga mas’uliyatni qanday o‘rgaradi? Eng og‘riqli jihati shuki, u ota-onamizning sog‘lig‘i va farovonligi uchun men ko‘rsatgan g‘amxo‘rlikning yarmini ham ko‘rsatmaydi. Men har doim xavotirlanib, ularni kuzatib yuraman. Bu meni chuqur o‘ylantiradi: ba’zida qizlar ota-onasining hayotiga ko‘proq mehr va amaliy yordam beradi, hatto hech kim ularni shunday rol o‘ynashini kutib tarbiyalamagan bo‘lsa ham. Balki biz jamiyatimizdagi bu eski qarashlarni qayta ko‘rib chiqishimiz kerakdir, in shaa’ Allah.