Qur’on va Zamonaviy Fan: Bir O‘ylash

Assalomu alaykum, og‘aynilar. Men Qur’onning tabiat haqidagi gaplarini o‘ylab qoldim, rosti, ba’zida bugungi fan bilimlarimizga rosa mos keladi. Misol uchun, tog‘ ko‘rinishidagi bulutlar – bilasizlar, do‘l va bo‘ron olib keladigan baland qatlamli bulutlar. Meteorologlar ularni aynan shunday ta’riflaydi, Qur’on ham buni zikr qilgan. SubhanAlloh. Keyin dukhon yoki tutun so‘zi. Erta koinot uchun ishlatilgan – yulduz va sayyoralar paydo bo‘lgan qaynoq, changli modda. Olimlar aytadigan gapga juda o‘xshaydi, to‘g‘rimi? Ba’zi atamalar parallel ketadi. Masalan, Qur’on shamol bulutlarni urug‘lantirib yomg‘ir hosil qilishini aytadi, bu esa ob-havo fanidagi bulut sepish g‘oyasi bilan deyarli bir xil. Urug‘langan tuxum o‘sgandek, shamol bulutlarga yomg‘ir chiqarishda yordam beradi. Yana biri barzakh, ya’ni to‘siq. Okeanlarda pycnocline deb ataladigan qatlam bor, u yerda turli zichlikdagi ikki suv qatlami uchrashib, aralashmay deyarli ajralib turadi – xuddi Qur’oniy tushunchaga o‘xshab. Endi uchinchi guruhda Qur’on o‘ziga xos atamalar ishlatadi. Eng mashhuri ‘alaqah, ya’ni zulukka o‘xshash. Olimlar buni ishlatishmaydi, chunki ular embrionlarni Carnegie kabi bosqichlar bo‘yicha sinflaydi, ko‘rinishiga qarab emas. Lekin Qur’on embrionning qanday ko‘rinishda bo‘lishini tasvirlaydi – tomchidan (nutfah) zuluk shakliga, so‘ngra chaynalgan luqma (mudghah)ga. Buning hammasi erta hayotdagi o‘zgaruvchan shakl haqida. Alloh bilimimizni ziyoda qilsin.