Ota-onam uni qabul qilmaydi, va men juda ikkilanayapman.

Ассаламу алайкум. Мен 19 ёшли уйғонишдан келган аёлман, Суриядан, 19 ёшли бенгали мусулмон ёш билан МСА орқали яқинлашиб кетдим. Биз у билан боғланишимиз сўзлашиб, табиий равишда, биргаликда ишлаганда секин-аста ривожланди - аввало шашмаган, флиртлашмаган ҳолда. Вақт ўтган сайин кўпроқ гаплаша бошладик ва охир-оқибатда бири-биримизнинг ҳис-туйғуларимизни билдирдик. Биз аллақачон никоҳ ҳақида жиддий гаплашганмиз: роллар, эмоционал эҳтиёжлар, ота-она бўлиш, эътиқод ва қандай уй муҳити истаймиз. Иккишимиз ҳам бир хил нарсаларни хотирамиз. У билан гаплашганда мен биладиган хотиржамлик ва тинчликни ҳис қиламан. Иккиламизга тушиб қолишлар бўлган, шунга кўра ман тўғри ва тассуротлар орасида фарқни бидира оламан - бу мен учун тинчликдек сезилади. Биз эхтиёткорликда хато қилганмиз: ҳис-туйғуларимизни қабул қилишдан олдин биз бир неча марталаб жамоатда дўстлар сифатида учрашганмиз, нима учун дўстликдан мамнун бўлганмиз. Иккишимиз ҳам бу энг яхши бошланиш эмаслигини биламиз ва тўғри равишда исломий муносабатларни ўрнатишни истаймиз. Аммо, бу биринчи таассурот менинг оиламни унга қарши олган. Мен унинг характерини, ҳақиқий ниятларини, менга қадр-қиммат кўрсатишини ва икки оилани ҳам жалб қилишни исташини тушунтириш учун уринишда бўлдим, аммо оилам тингламади. Уларнинг жавоби дарҳол "йўқ" бўлди. Бу културадан келиб чиқмоқда: менинг оилам обрў ва жамоа фикри ҳақида чуқур қайғуришади. Улар мендан молиявий барқарорликка эга, юқори мавқега эга бўлган катта араб кишини уйланишимни кутмоқда. Улар ўз этникаликларимиз доирасида қолишимиз ни ноқонунийлиги ва ўзаро ярашиш учун керак деб ўйлашади. Улар қимматбосар, улар ёш ва молиявий барқарор бўлмаслигини айтишди. Менимча, менинг кенг оиламда Суриядан ташқарида уйланишлар бўлмаган. Улар менга уни узишим, МСАни тарк қилишимни айтдилар ва улар менинг телефонни кузатишни бошладилар. Мен биламанки, улар қўрқув ва шокдан ҳаракат қилмоқдалар, аммо бу ҳали ҳам мени оғритади. Мен ўз оиламни хакоратлашни, қочиб кетишни ёки оилавий алоқангни бузишни истамайман - мен уларни кучли севаман. Аммо мен шунчалик анъанавий, ва ҳақиқатда бирдам ишончага эга бўлишини хоҳламайман. Мен шундай ҳис қиляпманки, у менинг насибим бўлиши мумкин, ва биз ҳар иккимиз нималар қилиш кераклигига тайёрмиз. Имом билан маслаҳатлашишга пландашяпмиз. У мутлақо шўрликни рағбатлантирмаяпти. У мени шошмаса, у мен керак бўлганда уни кутамон деб тинчлик билан айтган. Биз ҳар иккимиз бу Аллоҳдан деб ҳис қиладиган иш, ва биз ҳар куни таҳажжуд ва дуа қилиб, Аллоҳдан менинг оиламнинг юракларини мослашишини сўраймиз. Мен унинг онаси билан учрашдим ва у мендан жуда ошиқ. Ҳозирги ҳақиқий тўсиқ, менинг оилам. Мен нимани қилишимни билмайман. Уларнинг ўйлашича, мен уни узиб ташлаганман, аммо мен ҳали ҳам алоқа ўрнатяпман. Мен уларнинг фикрларини енгил ўзгартира оладиганини кўрмайман. Балки менъзекса реакцияни шиддатли бойидиришим мумкин, аммо менинг кайфиятимда шундай фикр бор: мўлжалимиз, агар давом этсам, кейин уларни қабул қилишлари керак. Аммо мен ўз оиламнинг ҳурматини ва розилигини жуда ҳам қадрлайман - улар менга муҳаббат қилишади, лекин улар кўпинча эътиборсиз. Мен жуда туяпман, ва қандай қилиб ундан олдин йилни илгари олишни билмайман. Илтимос, осонлик ва раҳбарлик учун дуа қилинг.