Qalbim hali yo‘q bo‘lgan hayotim haqidagi orzularga sayr qilishda davom etmoqda va bu menga og‘irlik bo‘la boshladi.
Assalomu alaykum, men bu his-tuyg‘ularni qalbimdan chiqarib yuborishim kerak. Men ko‘p vaqt orzu qilishga sarflayman va deyarli barchasi bir xil umidlarga qaytadi: kelajakdagi uy, barakotli hayot va bilan birga imonda o‘sish uchun solih bir juft. Men go‘zal lahzalarni, kundalik tartibni va bolalarning shodligini tasavvur qilaman. Men o‘qishga diqqatimni jamlashga harakat qilsam ham, kechalari uxlamoqchi bo‘lsam ham, ongim o‘sha joyga suzib ketadi. Har safar haqiqatga qaytganda, narsalar biroz bo‘shroq his qilinadi. Men oilam bilan yashayman va atrofimda odamlar bor, lekin hech qachon shunchalar yolg‘iz his qilmagan edim. Ba’zida turmush qurgan juftlarni ko‘rib qalbim og‘riydi, hatto oila ichida ham, men ko‘rinmas his qilaman. Men bu haqda haqiqatan ochiq gaplashadigan hech kim yo‘q. Men ko‘tarib yuradigan yana bir qo‘rquv shundaki, men hali hijob kiyishimani kundalikda taqvo nikohni xohlashimdan. Uyda, hatto vaqtida namoz o‘qish yoki hijob kiyish istagini bildirish ham meni "ortiqcha dindor" qilib ko‘rsatishi mumkin. Shunday qilib, men orada qoldingam: oilamning qulayligi uchun ortiqcha dindor, lekin men orzu qilayotgan hayot uchun xohlaganim joyda emas. Buni boshqa kimdir boshdan kechirganmi? Siz kutish va yolg‘izlikni u sizni g‘arq bo‘lishiga yo‘l qo‘ymasdan qanday boshqarasiz? Har qanday Islomiy yoki amaliy maslahat haqiqatan qadrlanadi. JazakAllahu xayran 🤍