Imonim uchun adashgan va qo'rqib ketganman

Assalomu alaykum hammaga. So'nggi uch oy ichida juda og'ir bir davrni boshdan kechiryapman va rost aytsam qo'rqyapman. Imonim sekin-asta tushib ketayotgandek his qilaman. Hayotimda hech narsa yaxshi emas - dindorligim zaiflashgan, sog'ligim yomon, ishim va universitetim chala, pul tangisligi, uyqu bilan qiynalaman... hammasi birdan. Hali ham namoz o'qishga va sabr qilishga harakat qilyapman, lekin ichimda din haqiqat emas yoki menga yordam bermayotgan degan yomon fikrlar paydo bo'ladi. Bu fikrlarni yomon ko'raman va ularni istamayman, lekin ular qaytib kelaveradi! Bu Islomdan chiqyapman yoki kofir bo'lyapman degani deb dahshatga tushaman, astag'firulloh. Bilmadim, Alloh bizni sinaydi va bu dunyo imtihon ekanini - chindan ham ishonaman - lekin bu juda qiyin. Tushunmayotganim shuki, nega shunday sinovga duchor bo'lyapmanki, doim azob chekib, universitetimga yoki dindorligimga e'tibor qarata olmayapman. Eng qo'rqinchlisi shu, chunki chuqurroq botib ketayotgandekman. Ba'zan o'ylaymanki, Alloh meni darslarimni yoki imonimni yetarlicha jiddiy qabul qilmaganim uchun jazolayotgandir, garchi bu rostmi yo'qmi bilmasam ham - yuragim shunday bo'sh va og'ir tuyg'u beradi. Namoz o'qishga endi motivatsiyam deyarli yo'q, garchi bir qismim hali ham xohlasa ham. Ichi har narsa noto'g'ri tuyulyapman va har kuni yurakni ezadi. Hech kim bunday narsalarni boshdan kechirganmi? Qanday yengdingiz? Men chindan ham chindan imonimni yo'qotishni xohlamayman. Jazakumullohu xayron.