Men umidni yo‘qotyapman va tiqilib qolgandek his qilyapman, nima qilishim kerak?

Salom hammaga. Men musulmon bo‘lib tug‘ilganman va imon doim mening bir qismim bo‘lgan. So‘nggi paytlarda, ba’zi yomon odatlarga berilib ketganimdan so‘ng, o‘zimni yig‘ishtirib oldim va Allohga avvalgidan ham yaqinroq his qilyapman. Yana namoz o‘qishni boshladim, Unga tavakkal qildim, gunoh ishlarni tashladim va o‘zimning yaxshiroq versiyam bo‘lishga harakat qilyapman. Umraga yana borishga juda hayajonlangan edim – birinchi safarimda jiddiy qabul qilmaganman, dam olish safaridek ko‘rganman. Ammo hozir menda sog‘liq muammosi, anal oqma paydo bo‘ldi, qon ketishi va suyuqlik chiqishi tufayli tahoratli holatda qolish deyarli imkonsiz. Har namoz oldidan yuvinib, kiyim almashtirishga bor kuchim bilan harakat qilaman, lekin bu yil umra qila olmasligimni anglab yetdim. Ishda namoz o‘qish ham juda qiyin, chunki u yerda kiyim almashtira olmayman. Bundan juda tushkunlikka tushganman. Ba’zida bu Allohning jazosi deb o‘ylayman, U o‘tmishdagi xatolarim tufayli meni nopok holatda ushlab turibdi, shuning uchun duolarim ijobat bo‘lmayapti va hayotim yaxshilanmayapti shekilli. To‘g‘risi, jarrohlikdan qo‘rqaman, lekin umradan mahrum bo‘lish yuragimni ezib yubordi. Nima qilishni yoki kimga tayanishni bilmayman.