Qamalib qolgandek his – yolg‘on gapirish osonroq tuyuladi, lekin ichimda og‘riq bor

Assalomu alaykum, men juda og‘ir damlarni boshdan kechiryapman. Hindistondagi universitetga o‘qishga bordim, lekin ahmoqona xato qildim – 4 yillik kursni bitira olmadim. Ota-onam to‘rtinchi yildan keyin muvaffaqiyatsizlikka uchraganimni bilib qolishdi, keyin yana bir yil o‘tishga harakat qilib qolib ketdim, ammo yana omadsizlikka uchradim. Shunchalik charchadimki, soxta vaqtinchalik sertifikat qilib, universitetni tark etdim. Hozir oʻshandan beri ikki yil oʻtdi, ota-onam esa borib diplomni olib kelishimni soʻrashyapti. Men shunchaki yana soxtalashtirib, ularga yolgʻon diplomni koʻrsatishni, shunda oldinga siljishni xohlayman, lekin ular bu haqiqiy emasligini tushunib qolishidan juda qo‘rqaman. Ota-onam ancha dindor, ular uchun ta’lim juda katta ahamiyatga ega, otamning esa jahli tez. So‘nggi ikki yil davomida barqaror ish joyim bo‘lmadi, ammo oxirgi olti oyda o‘zimni boqishga yetadigan daromad topdim. Hozir ham ular bilan yashayman. Rostini aytsam, nima qilishni, bu bilan qanday kurashishni bilmayman. O‘zim uchun diplomning ahamiyati yo‘q, lekin otam bunga ko‘p pul sarfladi, bu meni qiynaydi. Oldin unga pulini qaytarib berishimni aytdim, lekin hozircha hech narsa qilmadim. Ularning munosabatidan ham xavotirdaman – otam jahli chiqsa, menga tushirishi mumkin, onamning esa sog‘lig‘i yaxshi emas, shuning uchun bu uning ahvoliga qanday ta’sir qilishidan qo‘rqaman. Ichimdagi musulmon rostini aytib, ishni Allohga topshirishni xohlaydi, ammo qalbimning bir qismi ishlar juda yomonlashsa, og‘riq va muammolardan qochishni istaydi. Bilaman, bu men uchun katta sinov, keyingi qadamni qo‘yishga esa cho‘chiyapman. Alloh meni hidoyat qilsin.