Agar iymoningiz zaif bo‘lsa, buni o‘qimang. Men juda adashib qoldim

Assalomu alaykum hammaga. So‘nggi paytlarda oxirat haqida, Qur'on haqida o‘ylaganimda yoki namoz o‘qiyotganimda beixtiyor reaksiyalar paydo bo‘lyapti - asosan burnimdan og‘ir-og‘ir nafas chiqarish yoki xo‘rsinish - ba'zida hatto jahlim chiqadi. Darrov o‘zimni to‘xtataman, lekin bu bir oydan beri davom etyapti. Har kuni yig‘layman. Go‘yo zo‘rg‘a chidab turyapman, endi cho‘kib ketaman degan holatda. Butunlay barbod bo‘lib qolishdan qo‘rqaman. Ruhiy salomatlik muammolarim bor, hatto iymonim ham zaiflashyapti. Fikrlarim tinimsiz chalkashib ketyapti. Tavba qilganimda esa, Allohning do‘zax ahli qattiq yolvorib yig‘laganida yuz o‘girgani haqidagi oyatni eslab qolaman - 23:108 - va yig‘lab yuboraman. Bir marta gunoh qilganman, lekin darrov nima qilganimni angladim va dahshatdan qotib qoldim. Motivatsiyam yo‘q, lekin hali ham namoz o‘qiyman. Namozda esa xushu’ yo‘qolgandek his qilaman. Ibodatimda muvozanat yo‘q. Bir lahza bugun o‘zgarish kuni bo‘lishi mumkin deb o‘ylayman, keyin birdaniga vahima bosadi yoki ba'zida haddan tashqari muhabbat hissi keladi, lekin kimning oldida turganimni ko‘zdan qochiraveraman. Bir tomondan, Alloh taolo meni U bilan uchrashishim uchun hech narsani ayamaydi, deb bilaman, lekin o‘zim o‘sha toshlarni qayta ag‘darib tashlayotgandek his qilaman. Ehtimol, bu Unga bo‘lgan ishonch sinovidir. Agar shunday bo‘lsa, men qattiq muvaffaqiyatsizlikka uchrayapman. Hamma narsa sizga qarshi qaratilganda, qanday qilib qo‘yib yuborib, Unga ishonish mumkin? Miyyangiz sizni tobora chuqurroq cho‘kib boryapsiz, chiqish yo‘li yo‘q desa. Chunki U menga ko‘tara oladiganimdan ko‘proq yuklayotganga o‘xshaydi. Oldinga qanday borishni bilmayman. Nima qilishni bilmayman.