Islomga qaytish, lekin o‘zimni iymonimda munofiqdek his etish

Assalomu alaykum. 19 yosh atrofida, Allohga va dinga bo‘lgan ishonchim so‘na boshladi. Namozni chindan muntazam o‘qimaganman, lekin do‘stlarim bilan masjid yonidan o‘tsak, ba’zida birga o‘qirdim. Bir qancha vaqt oldin, ruhiy jihatdan juda tushkunlikka tushdim. Agnostik bo‘lsam ham - dinga ochiq, lekin ishonmay - eng qorong‘u damimda Allohni chaqirdim. O‘shandan beri, alhamdulillah, yaxshilanib qoldim, lekin ishim sabrimni va aqlimni tinmay sinaydi. Namoz ham o‘qimagan holda Allohga murojaat qilganim uchun o‘zimni shunchalar soxta his qilyapman, shunga qaramay yordam so‘rayapman. Ich-ichimda hali ham ikkilanayotgandayman, lekin baribir murojaat qilaveraman. Bir do‘stim bilan gaplashdim, u qalbim qorayib ketganini aytdi. Shuningdek, mo‘minlar bunday qiyinchiliklarga ko‘p duchor bo‘lmaydi, deb da’vo qildi - men bunga umuman qo‘shilmadim, ruhiy salomatlik hech kimni ayab o‘tirmaydi, musulmonmi yo‘qmi. Hatto tahorat olib, namoz o‘qishni o‘ylasam ham, ichim bo‘sh bo‘lib turadi, xuddi “ehtiyotdan” Alloh bordir, deb qilayotgandek, chin iymondan emas. O‘zimni yo‘qolgan va firibgardek his qilyapman.