Meni tajovuz qilganlarga kechirilishi mumkinmi?
Ассалому алайкум, Менга бир неча маротаба шуни айтишди, агар сиз бу дунёда сизга зулм қилганларга афв етмасангиз, охиратда ҳам афв этилмайсиз. Лекин мен, мени таъқиб қилган эркакларни қандай қилиб афв этаман? Дўстларим эслатиб, бўлди, ўтказ олинг, агар сиз Ҳукуматнинг раҳматини хоҳласангиз, афв этинг, деб айтишади. Лекин мен шунчаки бундан боса оламайман. Афв этишни истамаслигимда хато юз бердими? Шундан ташқари, мен отамга нисбатан воз кеча бошлаётганимни ҳис қиляпман – бу гуноҳми? Мен учта турлича эркак томонидан жинсий таъқибга учраган муслима аёлман (тўлиқ ҳайдовчи эмас). Биринчи бу менинг ака-укаларим - мен йигирма ёшда бўлганимда, у мени такрор-такрор ноўнлиг билетлари ёрдамида чипита кўрсатарди, мен у билан тўртдай игрушка ёпишимни мажбур этарди. У биз билан яшарди, менимча хеч нарсани тушунмадим. Кейин у никохланиб, кетганидан сўнг, бу тўхлади. Иккинчиси эса мен тоғам ёшда бўлганимда бўлди. МSchool’га янги қиз кўчиб келди, у жойда яшайди, биз дўст бўлдик. Унинг катта акаси мани уйига олиб келарди ва дастлаб бепул кўринарди. Мен уларнинг уйига ташриф буюра бошладим, лекин у менга ҳаммадан яширинча захар салганда сочалар билан бемалол ила жаҳолатда бўлди. Мен уни бочиманжилатишга дастлаб унчалик амалга ошмади, кейин тойда жаҳолат мени журъ нагричилари жўлишимни жалб этди. Мен жуда ичида эканлигимдан четда чиқмаяпман. Мумкин муҳарририм менга савоки расмларида шафқатсиз қилди, мен эса жуда олиш яадидик, ота ва олимларининг бошқаларидан жонборда қолганларида. Учинчиси 12-13 ёшларда бўлди. Мен ўзимнинг ота-онамдан шундай жуда оқишимни чақарганимга мубодаладим - у жуда резидент эди ва менинг роль моделим ила. Баъзи вақтлар оилавий провайдер билан яшаётганимизда яқинлашдик. Бир куни ота-онам чиқиб кетгандан кийин у мен билан қолди, мен у ётганида у мени яқиндан тутар, мен билан бирга юрган йиғиштирелер ва женил у мени телевизорда муносабатлар тугатганидан сўнг, мен унинг тўхтатиб олишига қирғизлаган эдим. Мен уйдагиларга айтмадим. 14 ёшга тўгри келганда, жинсият ва розилик ҳақида кўпроқ билганимидан сўнг, унда менимча содир бўлганини тушундим. Мен оилавий одами ва танишимдан зарба еганимни билиб, депрессияга тушдим. Яқин адаб дастурларида шунга мос кишиларни кўрганимда мен одам бўлишим хавфини сездим, оилавий жамоатларидан чиқишим керак эди. Мен ота-онамга ниҳоят айтганда, онам шокда бўлди, лекин ота, умуман реакция билдирмади. У менинг шу одатимни илиб олмасдан, ота-онам билан бевосита тушунтирмади. Сўнгида секин тинчлансин ва менга жуда камдан камлардан сўнг, "ўзимни тиш билан боғлай" тарихини айтиб, маслаҳат берилганимда мен чунин эслашимга сабаб бўлди. Ҳозир мен нима қилишим керак? Мен шунга ҳам ташвишдаман, чунки ҳамма афв этмасангиз, уларнинг фарзандлари ҳам шундай азобланишнинг қандай қилиб чиқарилгани билан сўзлашишни эшитганим. Менимча, тўғамнинг кичик қизида шундай ҳақоратларни сохта тариқда қабул қилганим учун мен унга ёмонлик қилибди одам бўлиши – мен афв этмайман. Илтимос, кечириш, адолат ва бу ҳислатларни қандай юритишни дастурини мусулмон нуқтаи назаридан берганингиз, жуда муҳим бўлади. ЖазакАллах хайр.