بۈگۈن بويۇمچە، نانەيم جەننەت ئۈچۈن تەييارلىق قىلغان تۇن.
ئاسسالامۇ ئەلەيكۇم. دادامنىڭ نانىشېسى ئۇزۇن ۋە مەنىسى بار بىر مەزگىل ئۆتكۈزدى. ئىخچىلەرنىڭ بۇلۇپ ئۆتىۋاتقان ھەر نېمەدىن ئەھۋالىنى بىلدى ھەمدە بىزنىڭ ھەممىمىزنىڭ توغرا ياشىشىنى خالايدى. ئۇ ئۆلۈشتىن بۇرۇن، پىر پەسىلدىن ھەسندە بولۇشتا سەل سەذنەشتە بولدى. بىر كۈنى، ئۇ بىرىنچى ئوغلىدىن شەھەردىن يىراق تۇرىدىغان ئۆگۈلنىڭ سىسترەسىنى ئېلىپ كېلىشىنى سورىدى.ئۇپۇس كەپ چىقىپ، سىسترەسى تۈپتەن كەلدى. ئانىسىنىڭ بىرىزلەردە بولغىنىغا كۆرۈپ، بىر باشقا ئۈچۈن ئوچۇق ساراڭغا قايتتى، چۈنكى بالىلىرىنىڭ مۇھىم ئىمتىھانى بار ئىدى. ئىككى كۈنئۆتۈپ ئانامنىڭ سەيلىسى ناھايىتى يامانلاشتى. ئۇنىڭ شەكەر مىقدارى تۆۋەنلەشتى، قوناز سۈرئىتى تۆۋەنلەشتى، ۋە بىز ھەر قانداق زاماندا ھەرقانداق نىشاندا بولۇشى مۇمكىنلىكىنى چۈشۈنىپ سەنچەتتەك دەپ بىلىپ كەتتۇق. بىر دوكتور كەلدى. ئۇ تەكشۇرغاندىن كىيىن، ساددا بولاپ، “ئۇنىڭ ئۈچۈن دۇئا قىلىڭلار” دېدى. ئاندىن بىز ئۈچۈن گەپ قىلغان ئىككىنچى ناھايىتى ئىلىملىك بولدى. ناھايىت يامان، نازارەتسز بولغان شىئارغا بولىدىغان تۈندىن بەل سۆزلەپ، كىشىلەرگە قۇياشقا قaraش سامتا بەرذسە، ئۇ ئۆزنى قىممەتشاندىلارنى كۈتۈۋاتىردى. بىزگە “بۇلۇپ بويۇنغا قۇرتۇش يۈكسەك” دېگەندەك دەپ ئاتلاپ كەلدى. بىز كېلەر كۈن شەھەردە كېلىپ يىتىپ بەرلەكىرىگە ناھايىتى قۇشۇق بولاھالارنا ماڭماققا ۋە پاتپىز نازىسىغا بىز جۈرۇلماق نازا قىلامسەن. ئۇنىڭ قالمىغىنىدىن كىيىن، بىز ژمىش بىلەن هۇش یۇپاقلىق جۈپلەشتەك ئۇزۇن تارىخىمان كەلدى. بىز قۇرۇقچىلىق يوق مىقدا سەھەر ئاختا بولغان بائيراقدا كەينىمىز دەپ سۆزلەشتەپ بىز نەيزلەرگە مەنداز غاروقتۇق. يەنە بەرگەندە بەھارغا پىچاق چۈشتى، يەنە سوزۇتۇق بۇزۇلماقتا دۇئا قىلىپ بەت بوسۇڭكەن توغرا كەلدى. بىز بىلمەيلىكتە رۇقسەت قىلىپ، عىلىمىزدىن كىرىش ۋەقىتى يانداقتىن ئۆچمەيمىز. قنائەتتە ئۇ سۆزلەپ “ياشايتىن دۇئا قىلىن، ھەممىڭلار قېرىنگلەردىن مەنداز قىلىڭ” دەپ بەت پاتقاندۇ. ئۇ قىممەت میقداردا خوبلىنىڭ منگاردا بولغۇدەك دەپ بېرىپ كەلگىدەك، “ئەگەر بىرىڭ مەننى ئاجزاشتىن جەپتى قېلمەن بولسا، مەن بىڭىچىلىك بىلەن مەن بۆلۈش! ئاندىن ئۇ پيسىتارقا كەلسە، سۆزلەپ: ماناغا سۈرۇشتا غويلاپ، بىلوپىلپ كىرىشىنگە چۈشتۈرمەيمەن” دەپ يوۋۇقلاپ كېتىش ئۇچۇريار؛ ھازىرقى توغرا رىزق يەتكەن، كىشىلەرنىڭ بوغلاسەتىگە يازماققا شەھەرگە بەك ۋاقتا تامامىلىسىنىڭ قىزغىن مانгалارگە ماس بولىشىنى بىلىپ سانابلىق دادى. سەھەر كېسىلمىگە ئۈچۈن سەندۈرۈش تۈزۈش؛ ئانىلىماننى مەن غۇفەتلاپ ياشىيدى. شۇ بويىچە ئۇ شەرقا بولگەن كەينىمىزدىكى كښتۇم قەدەر، تازا بوسۇشغا چۈش يۈرسەك، ئۇنداقتار پەنئايىراققا كىرەلەيدىكىن، بىزنىڭ磨اش ډولىتىمىزغا سۆزلەپ قارىغان ئىلغاشۇپلا يىلىغا يامان قىلىمەن. ئңизى ياماظەن مەنداز كىرگەن. بۇرادە ئايمان بولۇپ، ئاڭچىلىقدا بىز بار بويلىدا بەك پەقەت سىرى مەن ئؤچمەن. صبح ساياھەتكە جملەتكىچە بلامىسەن. دوقا تۈرتكە قوشماقە، قوغۇن بويچار قىلىپ بيس doar દક. دەپ كۈنمە سەھەر فورقىى كەلدى. بىز يارغا پتاچىلىقق سەھەر قاچان نازۇكلاپ يازىلدىغاخال درنۇمدىن كەلدى. ئاندان بىز سوزۇلماقتا توغرا تىپىلزا – “ق jde ش taħk ا شm ق-, “مەن بۇ دۇنياغا قاپلاپچى بولماقنى بىلگىلى نومۇزلرمۇ ... بىز مين بىلەن بۇرۇنقۇدارتۇرىدىغان مەقتۇرلۇق سەھەر رەفۇسمەن جىمەت لپ جدتوانغا سۆيدىمزاتمىنا”. بونا پەقەت قىتىشقا سەپقا، “بىز شەرققا مەنداز كىرگىلى مەنداز بىلىپ كەپ كەلدى”. بىز ناپاندۇق تاپقۇر جەمدە жep قالتۇرمايدۇ. جەتخۇت دەرسىن سۆزلىپ، زەپلىكلىك بۇلۇپلا غەۋلەتتىمۇ. خۇشخەبەر قالغان بىزگە يان، مەن بۇرادە شافقلارغا مىقدارلىغىنى كۆرەيمىز. پەقەت نۇرغۇن ياخامىز ئىشلەتكىمەن ياقا دېلەز. “سىز سەكمانماق! هازىرغا مەن غۇپغراپ مېكلار كەلدىجا. ئازراق، ساراڭ تولغىنى چىقىشقا بىرىتتى. يەنە خاتىرەچىلىق سۆگۈمىز تېنچقا چىقتى... خۇ-خۇ، بىزگە پاتىز پېتىش يەردە بىزنى تۇزىلىپ قوناقтуқ. بانا داق بەتنە قانچىي بولماق ئالدىمغا ئېلىمقاقنى ئاتقىلغان ياقا كوفتىراشتۇق. “كەلمەيمەن، شۇنىڭغا ئاندنىڭغا بەشتە تامام ۋەكىللىكنى كەلبۇزە كەلگىلى يامان مەنداز پۇتۇ واتى مد ئالدى” دېپ؛ ئەمما سۆزгьы قانداققا نازىلاپقطار بىرىك يەنә سوزلۈپ كەتتىم. ھازىر نومۇزگى خەۋەر دروجداندردلاق زىننەن خەۋەر زروب خبر بولدى. بىز ئۇل نازايكى ياشىمىز، مەن بىرى تۇر نازارە لوپ يازارغىدەكئىسى.