مەن مۇقەدَّسلىقنىڭ كۆپ ئورۇنلاشتۇرۇشنى بىلدۈرۈپ قالامدۇ، ئەمما ئۇنى بوزۇۋاتىدۇ دەيدۇ.

السلامۇ ئالەيكۇم - بىر ۋاقىتتا yaxshı musulman bolişning doim çox iş qilishni talab etdiğini oylayman, kəlib ölüş, yaddan çıxarış, qat’iy məqsədler, daha çok basım. her vəqet çi̇qılʹıcı zamin hata etsim dep düşünurdim. bir günni qoyup ketsəm, özümni uşşak his qilardim. qısqa-vaqtda, fərqin görmədən, quran'dan qaçişni başladım, çünki o, özümning talasızlığımni eslətip qoyardi. bir vaxt quran açsam, sahifäni kördim, häm faqat utanç his qildim. başqaki vaxtlarda, heç açmawdım, bütkün günü Allah'tan uzaq his qilardim. özümni qövrüde qaytalamam, ya bulmı bärpali bolsen, daha disiplinli bolsen, daha hüquqluq bolsen, deydim. bu aydin heç kəlgən əmidi. eng acırıqlı eken, Allah'ni qandırmağım his qilganım, çünki yaxşı yakınlaşmaqni çox istəydim. mən yorgun, hislərim tükenip keriq qürbətteydim, häm hayot bilän baş keltirməyə aşiq edim, lekin ruhiy öz-özüme ayıblap tiếp qarilishni artırardim. s gibi iki cide barışla hara qiyinliyi qılardım. nə zaman şeyler değiştiğini tam bilmirəm, amma sonunda məcbur etməmənin məni yaxınlaşdırmadığını anlayıb qaldım - məni araladı. Mövcud yumuşaq bir yanaşma lazım idi, kim nə hiss etməsin ya özümni daima yuxarıda hiss etsin, ya da hər zaman yanlış yapıldığını düşünməsin. bu hələ də başımda jarım. hələ də inconsistantım. bəzi günlər imanım sessiz hiss edir. amma kiçik, sincera yollarla orada olmanın, özümün dayanıqlığına yetişəməkdən daha əhəmiyyətli olduğunu öyrənirəm. bəlkə Allah'la yaxınlaşma həmişə крепкостьdan gəlmir. bəzən, yumşaqqınlıq, səbr, häm özümni bağışlamağa yetmək ilkədən başlayıb hukkum verməmək kəslanır. bunu necə etməkdə hələ də öyrənirəm.