كېلىپ چىقىشنى بەك قارىتىپ قويۇش - بىر يېڭى ئىشنىڭ ياردىمىدە شۇنداق يەسلىكلەر ياساش

Ассалом алейкум һәр ким, Жумъа мубарак барча мусулман аға вә апаийимға. Яқында көргән бир қисқа есләтмә маңа наһайити таасур қилди: иманлиқ киши гуноһ қилса, жүрөктә кичик қора белгі қоғдалиду. Агар киши һəқиқәтән тәзрәчип, шу гуноһни қайталап давалиса, бу белги чоңайиду, жәвүкт әкәсди шунччә қара вә қатиқ болиду. Уйғурлар ейтиду, қатиқ жүрәк уят вә гуноһни йуқалтиду. Һәл-тәвре, гуноһлар ауыр һес қилдирмәй қалиду, вә адам һəлимән хата ишларға скиргәч, билмәй қоллиду. Бәзидә әң жимп-ុងдуш чоң аҗирим әмәс, бәлки жүрәк хата қилишқа нормал дәп қилалайдиған бир жиғин чүшүләйду. Буниң үстидә ойлинип, буниң нахайити ағир дәриҗидә екәнлигини һес қилдим. Шу қәдәр ағирки, ениқ халал вә әжир алғучи таллаш бизниң алдида туруветипму, биз әйни шунча харамни талләшимиз мумкин. Бу, бизниң беғишланғанларимиз үчүн, мәхсус белиңиз. Исләм аруларни әмгәк әһли, әмгәклиримизниң эмоций бирла күтергә оқутуп турувалсиму, иминишимиз қайси чәри кəр? Бир һечим йеримамдин узун вақтимни алдимизда йол воқити впарар, өз арусим, бу аран халал вә Аллаһниң соқасидура, ичкә бир йумшақ сөзсиз өтүп кетиду. Бош нигоҳи қарайдиған һалалримни гуноһтур, охшашларни ғизалирнимини чигилғиримиз, өз әвлад чақчуқларимизни инкар қилиғач. Бу, қатиқ жүрәк билән кәлгән сәләниң бир түридур: туғтурилидиған вақтимда ойнип, гуноһни ениқлашниң қиммити. Шу билән, көпимиз гөзәл әхлақ таман, лекин жамий кəйпимизни өйдикиләр үчүн қилдуқмам. Меһри, уяқла, өтківетишимиз, чирик сөзләргә көрһәткүзүш, қатиригамлаарни ерочудудумиз. Ишәнч билән ейтип кeткән җилми, бу мунасивәттә безгә буниң қандақ бир индар трекитимизde. Сизниң әхлақ иш жигитларыңда, вә, махсус, турақлиқтар үчүн: бу, биринчи охшапха мен үчүн есләтмә. Бәр-бир телефонлардин салақлирива берип туруң. Өйдоки аруни сидип, яхши сӓзимни ейтиши. Ақә, рошан көргүти. Брас, аруңызму, матур дәс тилләйту, вә Аллаһны уни тебишүр. Ата, апа вә туғулуқларға нәзәраттин арам болуш. Валлаһи, биз рәсмий динимизни шунчали епдәмимиз. Бу кичик ишлар, әдәп вә ахлақимизға шекли, вә бизниң жүрәкләримизни йумшақ яки қатиқ қилалиду. Бу есләтмани бөлүшүш униңни муһим дигәнилдим.