سلامۇ ئەلەيكۇم - ئىسلامغا قايتىش ۋە إماننى قايتا قۇرۇش بويىچە كۈرەشتە

Ассаламу алейкум. Мен Исламға қайтып оралуға һәм Аллага яқинлашишқа тырышып, кеңәш сораяпман. 10 йил давомида мен бир хил икки дуани такрорлаваяпман. Ҳар раиси, ҳар умра, ҳар Рамазон да мен Алладан (1) акамнинг соғлиғини тузатишини ёки камиям ахвалини ёмонлаштиришини тўхтатишини, ва (2) менга тиббиятда ўқишга киришни насиб этишини ялвас қилардим. Акамда давомий, сўнгги босқичдаги беморлик бор, давоси йўқ. Вақт ўтиши билан у кўриб, гапириб, эшитиб ва ҳаракат қилиб бўлмаслигини йўқотди. У ўн ёшда соғлиқ муаммолари билан танилган, ва шундан буён мен доим prayer'ларимни унга бағишладим. Ҳар йили у ўзи салкам йўқотиб борарди, янги диагноза билан,оқвеши тўлиқ жароҳатланмагунча. Унинг заифлашишини кўриш менинг иманимни биринчи марта сиқди. Мен молитва қилардим ва у ёмонлашган сари мен инобатсизлигимни ҳис қилардим. Бу воқеа бола учун қандай бўла олади, ким билишни хоҳлардим ва менинг оддий дуам нима учун жавоб берилмади - мен кам нарса сўраяпмидим, фақат унинг ёмонлашишини хоҳламадим. Иккинчи дуам тиббиёт ҳақида эди. Мен ўзимни барча таълимимни тиббиёт мактабини ёллашга сари солдим. Мен ўзимни изоляция қилдим, доим ўқидим, кўп ишлашмадим, ва мақсадига эришиш учун бошқа нарсалардан воз кечдим. Бундай кўп ҳаракат ва кўп prayers’лардан сўнг, мен қабул қилинмадим. Бу рад этиш менга чуқур таъсир қилди, чунки бу менинг болаликдан берилган мақсади эди. Бу икки нарса менинг иманимни бузди. Мен дуо ва намознинг мақсади ҳақида шубҳа қилишни бошладим. Агар ҳеч нарса ўзгармаса, Аллага ёллаганимдан нима фойда? Мен ғазабланиб, умидимни йўқотдим, шунинг учун намоз ўқишдан ва дуо қилишдан тўхтадим. Бу Аллага ишонмайдиганимни билдирамайди - мен ишонаман - аммо мен бошқаларнинг ҳаётларида унинг мавжудлигини ҳис қиларман, ўзимда эмас. Унга гапиришга ҳаракат қилганда инобатсиз сезиламан. Мен жуда Исламга қайтиб, Аллага мустаҳкам муносабатни қайта қуришни хоҳлайман, аммо қайдан бошлашим ёки иманимни қайта топишим кераклигини билмайман. Мен ўзимни йўқотган, мағлуб бўлган ва қанча бўшлик туйаримни кутсам, қаттиқ ҳоразман. У билан боғланишни хоҳлайман, аммо бу мен учун жуда узоқдаги нарса кабид. Агар бирор бир ака-укалар ёки опа-сингиллар самимий маслаҳат, шахсий тажрибалар ёки Алладан узоқлашганда ёрдам берган амалий қадамлар бўлса, мен уларни эшитишдан жуда миннатдор бўлардим.