İslam tek doğru yolsa, manevi berraklık neden evrensel hissettiriyor?

Dışarıda bir sürü inanç var, her biri doğru yolun kendisi olduğunu iddia ediyor. Peki neden İslam’ı seçelim? İslam gerçekten de Allah’a giden tek yolsa, neden başka inançlardan insanlar da o derin manevi bağlantıyı ve huzuru hissediyor? Mesela, bir Hristiyan kilisede dua ederken Tanrı’nın varlığını sezebilir, bir Budist keşiş meditasyon yaparken daha yüksek bir hale ulaştığını düşünebilir, ya da bir Hindu bir heykelin önünde tütsü yakarken dualarının kabul olduğuna inanabilir. Hatta dini olmayanlar, büyücülükle ya da sihirle uğraşanlar bile ritüellerinin onları daha büyük bir şeye bağladığını söylerler. Peki, bir Müslümanın şafak vakti tek başına camide Tahajjud namazı kılıp Yüce Allah’la doğrudan konuşuyor gibi hissetmesini ayıran ne? Ya her manevi yol bir hakikat taşıyor-ki bu mantıklı değil-ya da hepsi sadece her inançta işe yarayan bir plasebodan ibaret.