Pangharepan Saorang Mukmin Dina Pipo Gelap
Assalamu alaikum sadayana, Saenyana, karasa siga nu nyesek pisan. Aya nu beurat - kuring terus mikir yen diri ieu salah ti mimiti, siga teu acan ngalakukeun hiji hal nu hadé dina kahirupan. Dosa geus numpuk sarta kuring ngan karasa...teu karasa, jauh ti Allah SWT. Hate kuring karasa ditutup, kawas panto nu teu bisa muka. Kuring sadar yen kuring geus nyiksa batur, loba pisan kalepatan, sarta kadang karasa leuwih handap ti naon baé. Ngareureuwas mikiran sabaraha jauhna tina jalan nu bener. Pikiran-pikiran poék ieu datang - jalan gampangna - tapi kuring nyaho éta ngan ukur ninggalkeun ujian. Kuring kudu nyanghareupan naon anu geus dilakukeun. Karasa siga keur ngadagoan, tapi naha? Teu siga pantes deui pikeun rahmat Allah. Naha aya anu parantos ngarasa kawas kieu sarta tuluy mendak jalan deui?