Aabahay ayaa i habaaray ka dib markii aan hooyaday u istaagay, waxaana ka walbacsanahay inuu ansax noqon karo

Salaam dhamaan. Haddaba, maanta aabahay wuxuu yidhi wax dhab ahaantii i dhaawacay. Wuxuu ku andacoodey in hooyaday aan si fiican noo soo korin. Waxay is qabeen 27 sano, laakiin run ahaantii, waligiis si fiican ulama dhaqmin. Bilowgii hore, wuxuu u geysan jiray dhaawac jidheed iyo mid shucuureed. Waxay la noolaan jireen ehelkiisa, halkaas oo qof walba si shucuureed ugu dhibi jiray, isaguna jidh ahaan buu u dhaawici jiray. Aakhirkii way ka guureen, laakiin dhibka mar hore ayaa gaadhay-inteeda kale nolosheeda way ka naxsanayd oo dhamaantood way neceb tahay. Si kastaba, maanta waxaan ku hadlaynay qof-qof, wuxuuna bilaabay inuu mar kale hooyaday wax xun ka sheego, isagoo leh waxay ku fashilantay hooyo ahaan. Waan iska qaban kari waayey. Waxaan si toos ah ugu idhi ma fahmin sababta uu had iyo jeer wax xun ka sheego iyada. Qulqulka daqiiqadda, waxaan idhi waxaan rabaa inaan isaga ka tago oo aan nabad ku noolaado kaligay. Markaas wuu igu dhuftay tan-wuxuu yidhi wiilasha aan aabbayaashood adeecin weligood ma guulaysan doonaan, habaarka aabena weligiis wuu raaci doonaa, weligoodna nabad ma heli doonaan. Waxaan isku dayaa inaan ixtiraam u muujiyo isaga inkastoo aanan jeclayn, laakiin mararka qaarkood waa igu badan tahay. Su'aashaydu waa: habaarka aabuhu ma dhab ahaan baa uu raacaa, xitaa haddii isagu yahay kan khaldan oo kaliya isku dayaya inuu xaaskiisa iyo carruurtiisa xakameeyo?