ولې زه د نورو لپاره د الله په رحمت باور لرم، خو د ځان لپاره یې نه لرم؟
السلام علیکم، زه تل نورو ته یادونه کوم چې الله جل جلاله څومره مهربان دی، څنګه ټول ګناهونه بښي، او هیڅوک باید د هغه له مهربانۍ نه نا امیده نشي. خو کله چې زما خپلو تېروتنو ته رسیږم، نو دا منل را ته ګران وي چې زه د هماغه بښنې مستحق یم. په ذهن کې خو پرې پوهېږم، خو زړه مې بیا وایي چې تا ډېرې تېروتنې کړې، هغه دې ناراضه کړ، او له حده تېر شوې یې. ایا بل څوک هم له دې احساس سره لاس او ګرېوان دی؟