چرا به رحمت الله برای همه کس اعتماد دارم به جز خودم؟

السلام علیکم, من همیشه به دیگران یادآوری می‌کنم که الله تبارک و تعالی چقدر مهربان است، چطور همه گناهان را می‌بخشد، و هیچ‌کس نباید از لطف او ناامید شود. ولی وقتی به گناهان خودم می‌رسم، باورم نمی‌شود که منم مستحق همان بخشش باشم. این را در عقل خود می‌دانم، اما دل‌ام همیشه می‌گوید زیادی اشتباه کرده‌ای، ناامیدش کرده‌ای، و از حد گذشته‌ای. کس دیگری هم هست که این احساس را داشته باشد؟