وقتی ترس از ریا مانع از انجام کار خوب می‌شود

همه می‌دانیم که ریا برای ایمان ما بسیار آسیب‌زا است. اساساً ریا انجام دادن یک عمل نیک فقط برای دیده شدن و تحسین مردم است، مثل اینکه وقتی دیگران نگاه می‌کنند با جلوه بیشتری نماز بخوانی یا در انظار عمومی صدقه دهی تا مردم فکر کنند سخاوتمند هستی. اما گاهی ترس ما از افتادن در دام ریا نتیجه معکوس می‌دهد. چون می‌دانیم چقدر جدی است، ممکن است در واقع از انجام کارهای نیک به کلی اجتناب کنیم و نگران باشیم که قصدمان به اندازه کافی خالص نیست. چیز پیچیده این است که خود آن اجتناب می‌تواند شکلی از ریا باشد-تغییر دادن اعمالت بر اساس آنچه مردم ممکن است فکر کنند. یک سخن حکیمانه از امام سفیان ثوری درباره اخلاص وجود دارد. او گفت اخلاص یعنی که تحسین و انتقاد مردم در نظرت برابر می‌شود. پس، یک مؤمن نباید به خاطر مردم کار نیک انجام دهد، اما همچنین نباید به خاطر مردم از انجام کار نیک دست بکشد. هدف این است که فقط برای رضای الله عمل کنی و دائماً روی قصد قلبت کار کنی. این مبارزه درونی است که به موفقیت می‌رسد، ان‌شاءالله. الله در قرآن می‌فرماید: "و کسانی‌که برای ما تلاش می‌کنند-حتماً آنان را به راه‌هایمان هدایت خواهیم کرد." (۲۹:۶۹) یکی از حقه‌های شیطان بر اخلاصکاران این است که آنان را از ریا چنان بترساند که در نهایت اعمال نیک‌ای را که در اصل برای الله قصد کرده بودند، رها کنند. نتیجه گیری؟ به انجام دادن کار نیک ادامه بده، چه دیده شوی چه نه. اجازه نده نگرانی از قصد معیوبت باعث شود به کلی دست از کار بکشی. این دعای مفیدی است که می‌توانی وقتی احساس می‌کنی ریا در حال نفوذ است یا برای محافظت از آن بخوانی: اللّهُـمَّ إِنّـي أَعـوذُبِكَ أَنْ أُشْـرِكَ بِكَ وَأَنا أَعْـلَمْ، وَأَسْتَـغْفِرُكَ لِما لا أَعْـلَم اللهم إنی أعوذ بك أن أشرك بك وأنا أعلم، وأستغفرك لما لا أعلم. (پروردگارا، به تو پناه می‌برم از اینکه چیزی را با تو شریک قرار دهم در حالی که می‌دانم، و از تو آمرزش می‌خواهم برای آنچه نمی‌دانم.)