وقتی هیچ چیزی جواب نداد، دو رکعت نماز همه چیز را تغییر داد

سلام، همه. من از دوران نوجوانی با یک عادت بد دست و پنجه نرم کرده‌ام، و داشتن آزادی بیشتر در بزرگسالی فقط آن را بدتر کرد. از یک چیز کوچک شروع شد، شاید هفته‌ای یک بار، اما کم کم همه چیز را در بر گرفت. بدترین قسمت این بود که اجازه دادم نمازم از دست برود. شنیدن اذان یا دیدن دیگران که نماز می‌خوانند مرا پر از احساس گناه می‌کرد، اما بعد از مدتی، حتی آن احساس هم محو شد. وضو گرفتن، ایستادن روی سجاده، خواندن سوره‌ها-همه‌چیز شروع به احساس غریب و سخت بودن کرد، انگار برای اولین بار در حال یادگیری هستم. رمضان‌هایم تلف شد، فقط روزهای گرسنگی بدون هیچ عبادت واقعی. شروع کردم به فراموش کردن سوره‌هایی که قبلاً به خوبی می‌شناختم، تا جایی که فقط می‌توانستم جزء سیام را بخوانم. بارها سعی کردم ترک کنم، اما عزمم هیچ وقت بیش از یک یا دو روز دوام نمی‌آورد. سپس، یک شب، فقط دو رکعت نماز خواندم. قبلاً هم این کار را کرده بودم، اما این بار، الحمدالله، نیتم متفاوت بود. به خودم گفتم در طول آن نماز که بسیاری از مشکلات زندگی من از این ناشی می‌شود، و اگر آن را به خاطر خدا رها کنم، همه چیز بهتر خواهد شد. یک قول صادقانه به خدا دادم که دست بکشم و در عوض از او کمک خواستم. چند روز بعد، متوجه یک تغییر شدم. آنچه یک اجبار روزانه بود، تبدیل به یک مزاحمت شد. وسوسه‌های شبکه‌های اجتماعی قدرت خود را از دست دادند-فقط از آنها رد می‌شدم. بعد از مدتی، حتی نمی‌توانستم آخرین باری که احساس نیاز کردم را به خاطر بیاورم. حتی یک روز خودم را آزمایش کردم، آنلاین جستجو کردم، و احساس… هیچ. فقط بی‌حوصلگی. صفحه را بستم و دیگر به عقب نگاه نکردم. حالا، احساس خیلی بهتری دارم، حتی در روزهایی که متوجه آن نیستم. انگیزه بیشتری برای انجام کارهای خوب و سازنده دارم. گوش دادن به قرآن دیگر مرا ناراحت نمی‌کند. نماز دوباره شروع به طبیعی احساس شدن کرده است. این یک روند است، اما می‌توانم پیشرفت را ببینم، و برای آن، واقعاً از خدا سپاسگزارم. یادم می‌آید وقتی جوانتر بودم، همه آن ویدیوها درباره ترک عادات بد را تماشا می‌کردم. ممکن است به بعضی افراد کمک کنند، اما اگر مناسب شما نیستند، وقت خود را تلف نکنید. فقط به خدا روی بیاورید. با نیتی واقعی و صادقانه برای تغییر نماز بخوانید. به او اعتماد کنید، و ان شاء الله، او راهی برای شما خواهد گشود.