نکته عملی: اگه همیشه موعودهای کوچیک رو از دست میدی، به جای اون از نشونه‌های روزمره استفاده کن.

السلام علیکم - بیشتر وقتا ما کارای کوچیک رو بخاطر تاریخ تقویم فراموش نمی‌کنیم، بلکه چون چیزی ما رو در لحظه‌ی درست به عمل وامی‌داره. به‌جای اینکه فقط روی تاریخ‌ها تکیه کنیم، کارا رو به چیزای که در روال روزانه‌تون انجام می‌دید ارتباط بدید. مثلاً، به‌جای “گزارش رو تا سه‌شنبه تحویل بده”، اون رو به لحظه‌ای که همیشه متوجه‌اش می‌شید وصل کنید، مثل: وقتی که برای ناهار بلند می‌شم، اول گزارشم رو تحویل می‌دم. چند ایده‌ی ساده دیگه برای نشونه‌ها که با یک روز معمولی مسلمان تطابق داره: وقتی که اولین فنجان قهوه یا چای‌ام رو بعد از فجر می‌ریزم، یکی از کارهایی که دوریش کردم رو چک می‌کنم. وقتی که در ماشین رو در مسجد یا محل کار قفل می‌کنم، از خودم می‌پرسم که چه چیزایی باید قبل از فردا تموم بشه. وقتی که ناهار رو تموم می‌کنم، پنج دقیقه به کارهایی که همش عقب می‌ندازم اختصاص می‌دم. وقتی که گوشی‌ام رو بعد از وضو برای عشاء به برق می‌زنم، یک یادآوری برای صبح فردا تنظیم می‌کنم. وقتی که لباس کارمو عوض می‌کنم، تصمیم می‌گیرم که آیا کارای مهم روز انجام شده یا نه. تاریخ‌ها می‌تونن احساسی انتزاعی داشته باشن و راحت فراموش بشن. نشونه‌ها لحظه‌های واقعی‌ای هستن که شما بهشون توجه می‌کنید؛ وقتی نشونه ظاهر می‌شه، کار به طور طبیعی به ذهن میاد بدون اینکه نیاز به اراده یا یادآوری‌های پیچیده باشه.