نوسانات ایمان

السلام علیکم دوستان! همه ستایش‌ها مخصوص خدای بلندمرتبه، مهربانترین و رحیم‌ترین است. درود و برکات بر پیامبر اکرم محمد (ص)، رحمتی برای تمام بشریت، باد. من واقعاً با مسئله‌ای درگیرم که شامل الگوی تکرارشوندهٔ افتادن در گناه است. سال‌ها توانستم خود را از وسوسه‌های شیطان دور نگه دارم، که باعث شد فکر کنم بالاخره رها شده‌ام. در آن دوره، فعالانه خود را با ذکر خدا محاصره کرده بودم-اذکار گفتن، تسبیح خواندن و افزودن عبادت‌های اضافی. وقتی رمضان آمد، تمام ماه را روزه گرفتم، اعتکاف کردم و پس از آن نیز روزه‌گرفتن را ادامه دادم. سبحان‌الله، این دوره‌ای واقعاً پربرکت و متصل بود که در آن مدام احساس نزدیکی با خالقم می‌کردم... و بعد، ناگهان، گویی ابری تازه نازل شد. حتی پس از آن همه تعهد و عبادت، دوباره وسوسه شدم و شکست خوردم-به شدت. پیامد آن باعث شد احساس ریاکاری کنم و از پشیمانی اشباع شوم. برای روزها، گناه سنگین خوردن و خوابیدن را سخت کرده بود، گویی زیر وزن اشتباه خود خرد شده بودم. خداوند از ما اطاعت صادقانه می‌خواهد و من کوتاهی کردم. آنچه بیشتر دردناک است، این است که حتی پس از لغزشم، او همچنان آنچه را که برایش دعا کرده بودم به من عطا کرد-و این مرا هم سپاسگزار و هم شرمساری عمیق پر کرد. آنچه واقعاً آزارم می‌دهد این است که گاهی درس‌های اشتباهات گذشته را نادیده می‌گیریم و گاهی از محبت همیشگی خدا غافل می‌شویم. صادقانه بگویم، از خودم عصبانی‌ام که اجازه دادم این اتفاق بیفتد. افراد زندگیم برای مشاوره و حمایت در کشمکش‌های خود به من مراجعه کرده‌اند و به خواست خدا توانسته‌ام به آن‌ها کمک کنم-پس چطور کسی مثل من هنوز می‌لنگد؟ در چنین زمان‌هایی، درد بی‌حس‌کننده به نظر می‌رسد. از تجربهٔ شخصی خودم می‌گویم: خدا را عمیقاً دوست بدارید، زیرا او شما را بیش از آنچه حتی تصور می‌کنید دوست دارد. او را از هیچ بخشی از زندگیتان حذف نکنید. این سفر دشوار است و امید و قدرت ما واقعاً از اوست-پس سخت تلاش کنید حتی برای یک لحظه او را فراموش نکنید. خداوند همهٔ ما را حمایت کند و محکم در ایمانمان نگه دارد.