دوست عزیز مسلمانم و جامعهاش مرا پناه دادند
سلام به همه، مجبور شدم اینو به اشتراک بذارم چون دلم واقعاً پره. این اواخر خیلی گم و زخمی بودم. من یهودی هستم و مردم کنیسه خودمون اساساً قطع رابطه کردن باهام، چون از یه موضع سیاسی حمایت نکردم. خاخامم، که یه زمانی مثل یه راهنما برام بود، اونم پشتشو کرد – این بیشتر از همه نیش زد، میدونی، بعد از این همه سال کمک. داشتم از هم میپاشیدم، و این دوست صمیمیم منو دید، و منو به خونهش برد، ماشاءالله محلهشون بیشتر مسلمونه. برادر، نمیتونم حتی توصیف کنم چقدر همهشون گرم بودن. همینجوری دورم جمع شدن، بغلم کردن، مطمئن شدن خوب غذا خوردم، و باهام مثل خانواده رفتار کردن. نه سوالی، نه قضاوتی، فقط مهربونی خالص. میدونم ساده به نظر میاد ولی واقعاً بهش نیاز داشتم. میخوام بگم جزاکالله خیر به تو و جامعهات، انشاءالله خدا به همتون برکت بده برای اینکه منو بلند کردین وقتی بیشترین نیازو داشتم. و به دوستم – تو میدونی کی هستی – دعا میکنم خدا همه چیزای خوبو بهت بده، تو واقعاً یه رحمت هستی.