طریقه قضا کردن نماز صبح و نیت آن

برای مسلمانانی که نماز صبح را به خاطر خواب ماندن یا فراموشی از دست میدهند، شریعت آسانی میدهد که نماز را به محض بیدار شدن یا به یاد آوردن قضا کنند. نیت قضای صبح: أُصَلِّي فَرْضَ الصُّبْحِ رَكْعَتَيْنِ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ قَضَاءً للهِ تَعَالَى (اُصَلّی فَرضَ الصُّبحِ رَکعَتَینِ مُستَقبِلَ القِبلَةِ قَضاءً لِلّهِ تَعالیٰ)، یعنی "من نیت میکنم قضای نماز صبح را دو رکعت رو به قبله برای خدای بزرگ". حرکات و ارکان قضا همانند نماز صبح معمولی است، یعنی دو رکعت. فرق فقط در نیت است. در مورد بلندی قرائت، بعضی علما میگویند باید تابع وقت قضا باشد (آهسته اگر در روز است، بلند اگر در شب)، ولی نظر دیگر این است که باید طبق اصل نماز صبح که جهر است (قرائت بلند) باقی بماند. مبنای قانونی قضا در حدیث آمده: "هر کس نماز را به خاطر خواب یا فراموشی ترک کند، وقتی یادش آمد آن را بخواند. کفاره ای جز این برایش نیست" (حدیث از بخاری). در قرآن سوره اسراء آیه ۷۸ هم دستور حفظ نماز صبح تأکید شده. پیامبر صلی الله علیه وسلم و اصحابش هم وقتی از جنگ خیبر برمیگشتند این اتفاق برایشان افتاد و بعد از بیدار شدن نماز صبح را به جماعت قضا کردند. https://mozaik.inilah.com/ibadah/kesiangan-salat-subuh-begini-tata-cara-qada-beserta-niatnya