یک فکر قشنگ که میخواستم در این ماه رمضان به اشتراک بگذارم

در این ماه رمضان، تلاش کن یک عادتی را بسازی که تو را به زیبایی دگرگون کند: به جای زیاد فکر کردن، هر فکر واحدی را به دعا تبدیل کن. هر ترسی. هر ناراحتی. هر 'چه میشد اگر' را. فقط دربارهاش بلافاصله دعا کن، به جای اینکه بگذاری در دایره فکریات بچرخد. وقتی ذهنت میپرسد، 'چه میشود اگر این اتفاق بیفتد؟' بگو، 'یا الله، مرا از آسیب حفظ کن، آنچه را برایم بهتر است مقدر کن، و مرا به آن راضی بگردان.' وقتی احساس میکنی، 'ممکن است دوباره مرا آزار دهند،' بگو، 'یا الله، مرا از آنچه میترسم محافظت کن.' وقتی خشم شروع به بالا گرفتن میکند: 'این همیشه اینقدر آزارم میدهد.' پاسخ بده با، 'یا الله، قلبم را پاک کن، آنچه مرا میآزارد حل کن، و آنها را هدایت کن.' اگر کسی تو را تحقیر کرد یا به تو توهین کرد، بگو، 'یا الله، به من عزت ببخش و مقامم را در این دنیا و آخرت بالا ببر.' وقتی تنهایی زمزمه میکند، 'چه میشود اگر جا ماندم یا فراموش شوم؟' دعا کن، 'یا الله، مرا هرگز بدون نزدیکی خودت رها مکن، نزدیکترین همنشین من باش تا نیازی به هیچ کس دیگری احساس نکنم.' زیاد فکر کردن اغلب فقط یک حواسپرتی است - بیشتر زمزمههای شیطان است تا تو را تحت استرس قرار دهد. ذهنت چیزها را تکرار میکند چون دلت خواهان امنیت است، پس آن را در مسیر درست هدایت کن. خداوند میفرماید: 'مرا بخوانید؛ به شما پاسخ خواهم داد.' (قرآن 40:60) پس به جای غرق شدن در افکار، آنها را رو به بالا ببر. این را واکنش ماه رمضانیات کن: یک فکر تبدیل به دعا شود، ترس تبدیل به دعا شود، خشم تبدیل به دعا شود، ناامنی تبدیل به دعا شود. سبکتر احساس خواهی کرد. نه به این خاطر که زندگی بینقص میشود، بلکه به این خاطر که دیگر آن را به تنهایی حمل نمیکنی. و هر چه بیشتر برای چیزهای کوچک به خدا روی میآوری، روی آوردن به او برای همه چیز طبیعیتر میشود. بگذار این ماه رمضان به ذهنت بیاموزد که قبل از دویدن به سوی نگرانی، به سوی خدا بدود.