پیدا کردن آرامش با ظاهرم از طریق اسلام

السلام علیکم همه، من یک مسلمان جوان هستم، و تا جایی که یادم می‌آید، خیلی‌ها به من گفته‌اند زشت هستم. حتی مادرم هم به نوعی اشاره کرده (ببخشید اگر درست نمی‌گویم، انگلیسی زبان اولم نیست). صورتم خیلی کوچک است، جوش دارم، و دندان‌هایم بیرون زده-بریس گذاشتم تا درست شود اما زمان می‌برد. ابروهایم کم‌پشت هستند، و راستش، هیچ چیز در ظاهرم نیست که دوست داشته باشم، و فکر می‌کنم دنیا هم همین نظر را دارد. برای مدت خیلی طولانی، به شدت افسرده و ناامن درباره ظاهرم بودم. شروع سال ۲۰۲۶ برایم جهنم محض بود. حتی نمی‌توانستم در آینه نگاه کنم بدون این که بخواهم پوستم را بکنم. هر روز پیش مادرم گریه می‌کردم و حتی مدرسه را ترک می‌کردم تا مردم من را نبینند. استغفرالله، حتی فکر خودکشی هم به سرم زد اگر قرار بود برای همیشه این شکلی بمانم. فقط وجود داشتن بدون این که مدام فکر کنم چقدر زشت هستم خیلی سخت بود-این اضطراب ظاهری بود؟ نمی‌دانم می‌شود اسمش را این گذاشت یا نه. اما شروع کردم به ذکر گفتن هر روز و خیلی دعا کردم به خداوند متعال که این احساس حسادت و نفرت نسبت به خودم و اطرافیان جذاب‌تر را از من بگیرد. و والله، جواب داد. خیلی از خداوند متعال سپاسگزارم-اسلام تنها چیزی است که الان من را زنده نگه داشته. آنقدر به خودکشی نزدیک شدم به خاطر چیزی به کوچکی ظاهرم، و نفهمیدم زندگی بیشتر از این دنیا دارد. هنوز هم با پیدا کردن زیبایی در خودم یا حتی نشان دادن صورتم در جمع مشکل دارم، اما مثل قبل بد نیست. با ظاهرم کنار آمده‌ام و فهمیده‌ام که "زشت" بودن اشکالی ندارد. حتی اگر جامعه با تو بد رفتار کند، همیشه خدا را داری-خالقت، روزی‌دهنده‌ات. تو برای خدا کافی هستی، و خدا برای تو کافی است. حتی اگر احساس می‌کنی زشت‌ترین غول روی زمین هستی، حتی اگر تنهاترین حالت ممکن را داری، به خدا رو کن، بسپار به خدا. خدا بهترین برنامه‌ریز است. خدا درستش می‌کند، خدا خوشحالت می‌کند-به او فرصت بده. ببخشید برای این پست طولانی و درهم و برهم و انگلیسی بد من، اما واقعاً برای دینم سپاسگزارم. اگر مسلمان نبودم هیچی نبودم. اسلام من را نجات داد.