بر الوالدین... کجا حد تعیین کنیم؟

سلام، برادران و خواهران. نیاز دارم چیزی رو از دل خودم بگم و از شما کمک بخواهم، ان شاء الله. من یه برادر ۲۴ ساله هستم، الحمدلله از نظر مالی پایدارم. کار دارم، پس‌انداز دارم، و آپارتمان اجاره‌ای خودم رو دارم، با این حال یه مدتی با والدینم می‌ماندم تا عید رو با هم جشن بگیریم. از روی اعتماد و محبت-تا خانواده‌ام در امان باشند اگر اتفاقی برام بیافته-با میل خودم رمز گوشی و حساب بانکی‌ام رو به مادرم دادم. اما اخیراً، وقتی برای نماز در مسجد بودم، او تمام چت‌های خصوصی من در واتساپ رو نگاه کرد. وقتی به خانه برگشتم، اوضاع منفجر شد. او دو چیز پیدا کرد: 1. **پیام‌های با عموهای پدری‌ام**: والدینم سابقه‌ی طولانی و دردناکی با برادران پدرم دارند، و از بچگی به ما گفتند که آن‌ها دشمن هستند. اما وقتی بیشتر در مورد اسلام یاد گرفتم، اهمیت بزرگ *صلح الرحم* (حفظ ارتباط با خویشاوندان) رو درک کردم. عموهایم برام تبریک عید فرستادند، و من فقط با *سلام* و آرزوهای خوب جواب دادم-هیچ چیز بیشتر. 2. **چت‌های در مورد ازدواج**: من جدی هستم در مورد حفظ پاکی‌ام و ازدواج. والدینم از کمک به من تا رسیدن به سن معینی خودداری کردند، پس خودم قدم‌های حلالی برداشتم-با احترام با پدران همسران احتمالی تماس گرفتم. وقتی از مسجد برگشتم، مادرم به شدت عصبانی بود. او گوشی‌ام رو گرفت، و پدرم مانع پس گرفتنش شد. بعد او مرا در مقابل خانواده تحقیر کرد، تلاش‌هایم برای ازدواج رو مسخره کرد. به من گفتند یا گوشی و حریم خصوصی‌ام رو برای همیشه رها کنم، یا برم. با از دست رفتن صبرم و با داشتن جای خودم، من رفتن رو انتخاب کردم. من داد نزدم یا از زور استفاده نکردم، اما حالا از ترس می‌میرم. می‌دانم جایگاه والای والدین در اسلام چیست. می‌ترسم که رفتن وقتی آن‌ها عصبانی هستند به عنوان *عقوق* (نافرمانی) حساب بشه و شاید خشم خدا رو به همراه بیاره. آیا کسی همچین چیزی رو تجربه کرده؟ هیچ نصیحت علمایی هست؟ چطور می‌توانم مرزهای سالم بزرگسالانه تعیین کنم و دینم رو حفظ کنم بدون اینکه ارتباط با والدینم رو بگسلم؟ جزاکم الله خیراً.