جدوں دل ٹٹنا اوہدی رحمت دا دروازہ بن جاوے

میرا دل ٹٹ گیا تے میں بڑا درد وچ آں، پر سچی گل ایہہ اے کہ مینوں پاگل ہون توں بچان والی اکو شے ایہہ وے کہ اللہ پاک میرے نال اے، بھانویں میں کامل توں بہت دور آں۔ میں بس اوہدے اگے اپنا سارا دکھ تے غم ڈھول دینا آں۔ تے قسم اے، ایس ٹٹ بھج دے وچ وی میں اوہدی رحمت ویکھ سکنا واں-کیوں جے اوہ رحمٰن تے رحیم اے۔ ایس مصیبت وچ بڑی ڈونگی حکمت اے، بھانویں میری عقل ایس توں بے خبر اے۔ ایہہ اوہدی محبت تے مہربانی نال بھری ہوئی اے۔ جِویں یوسف علیہ السلام نے اوس سب کجھ توں بعد کہیا جیہڑا اوہنیں سہیا-کھوہ، وکن ویلے، جھوٹھا الزام، قید-کہ اوہناں دا رب ہمیشاں اوہناں نال بہت چنگا سی، مینوں ایہو محسوس ہوندا۔ میرا رب وی میرے نال ہمیشاں چنگا رہیا۔ تے ایوب علیہ السلام، سالاں بیمار رہن دے باوجود، فیر وی کہندے سن، "بے شک مینوں تکلیف چھو گئی اے تے توں سب توں رحم والا ایں" (سورہ الانبیاء 21:83)۔ اللہ، توں سچی مچی سب توں رحم والا ایں۔ ساڈے نبی محمد ﷺ دا خیال کرو جدوں طائف گئے، بے عزتی تے پتھراں نال ماریا گیا، لہو وگ رہیا سی، تے فیر وی دعا کر رہے سن: "جدوں تک توں مینوں ناراض نہیں ہویا، مینوں کوئی پرواہ نہیں میں کیہڑی مصیبت دا سامنا کراں۔" اے رب، جدوں تک توں مینوں ناخوش نہیں ایں، مینوں ایس درد دی کوئی پرواہ نہیں۔ اللہ، میں تیری دتیاں سب نعمتاں دا شکرگزار آں۔ ایہہ بڑیاں نیں، گنتی توں ودھ، تے توں ہجے وی دیندا جا رہیا ایں بھانویں میں غلطیاں کردا جانا آں۔ سو میرے رب، سب توں رحم والے، مینوں معاف کر دے۔