ڈپریشن، شناخت تے ایمان توں دوری نال جوجھ رہیا واں-مدد دی لوڑ اے مہربانی کرکے

السلام علیکم سب نوں، میں کافی عرصے توں آن لائن پوسٹاں پڑھ رہیا واں پر کدی سوچیا نہیں سی کہ میں آپ رہنمائی منگن لئی لکھاں گا۔ ایہہ دسدا اے کہ میں کِنّاں بے قرار ہو گیا واں۔ معاف کرنا جے ایہہ لمبا ہو جائے، پر میرے خیال نال کجھ پچھوکڑ دین نال تُسیں بہتر سمجھ سکدے او کہ میں کتھوں آ رہیا واں، اک چھوٹے سوال توں ودھ کے۔ میں کوشش کراں گا چھوٹا رکھن دی، ان شاء اللہ۔ میرے بارے جلدی دسو: میں 34 سالاں دا بھرا واں تے مکمل طور تے گم شدہ محسوس کر رہیا واں، تے ایہہ تقریباً دو سالاں توں چل رہیا اے۔ میں مسلمان پیدا ہویا اک مخلوط ٹبر چ-میرا ابا شمالی افریقہ دا اے تے میری ماں یورپی اے (اوہنے میرے جمن توں پہلاں اسلام قبول کیتا سی)۔ میری پرورش بوہتی برطانیہ چ ہوئی۔ عام پردیسی پرورش: سخت محنت کرو، اگے ودھو۔ مینوں بچپن چ کدی وی پوری اسلامی تعلیم نئیں ملی؛ بس کدی کدائيں مقامی مدرسے جاندا سی، کوئی ڈھانچہ نئیں سی۔ میرے ماں پیو دونویں عمل کرن والے سن تے ہن وی نیں، الحمد للہ۔ اسلام دے نال ودھدے ہوئے: میں کدی کدائيں نماز پڑھ لیندا، رمضان چ روزے رکھدا، پر ایہہ 14 سال دی عمر چ میرے اُتے بھاری پیا۔ میں اک اوکھے دور چوں لنگھیا-شاید تُسیں اینوں ڈپریشن کہو-جتھے مینوں قیامت تے حساب کتاب دے خواب آؤندے سن، تے میں ڈر جاندا سی۔ میں جمعے دے دن اپنے کمبل ہیٹھ لُک جاندا سی، اس یقین نال کہ قیامت آ جاویگی۔ اک خواب ہجے وی صاف یاد اے: میں اک وسیع چٹے میدان چ کھلوتا سی (شاید عرفات دے میدان ورگا)، چٹے کپڑیاں چ لوکاں دی اک وڈی قطار چ، تے کسے مینوں دسیا کہ ایہہ قیامت دا دن اے۔ فیر میں اپنے ابا دی آواز سنی کہ رہیا سی، “میں تینوں اک ہور موقع دیندا واں واپس جاکے اپنی زندگی ٹھیک کرن دا۔” میں پسینے چ بھیگیا تے روندا ہویا جاگیا۔ تب میں سمجھیا کہ مینوں ٹھیک طرح نال نماز نئیں آوندی-مینوں سورۃ الفاتحہ یا سورۃ الاخلاص نئیں سکھائیاں گئیاں سن۔ میں جلدی نال اپنی ماں کول گیا، اوہناں کولوں سکھیا تے اونھاں نوں نقل حرفی چ کاغذ تے لکھ کے اوہ کاغذ ہر نماز چ نال رکھدا، شرم محسوس کردا ہویا۔ اوہدوں توں، میں کہہ سکنا واں کہ میں عمل کرن لگ پیا: ساریاں نمازاں پڑھدا، روزے رکھدا، اسلامی تقریراں سندا، سنت دی پیروی کرن دی کوشش کردا، داڑھی رکھدا، وڈے گناہاں توں بچدا۔ میں کئی وار عمرہ کیتا اے، الحمد للہ۔ 2022 چ، میں ست سالاں دی شادی دے بعد طلاق چوں لنگھیا۔ ساڈے دو نِکے پُتر نیں (ہن 9 تے 6 سال دے)۔ میں پہلاں ای طلاق توں پہلاں ڈپریشن نال نبرد آزما سی-سچی، مینوں لگدا اے ساری زندگی کجھ نہ کجھ دماغی صحت دی جدوجہد رہی اے-پر طلاق دے بعد ایہہ ہور ودھ گئی۔ مینوں اک حقیقی شناخت دا بحران ہو گیا۔ میں ہمیشاں سوچیا سی زندگی اک سدھی لین اے: سکول، یونیورسٹی، نوکری، شادی، بچے، تے فیر خوش نال ہمیشاں لئی۔ ایہہ مینوں سکھایا گیا سی۔ میں کِنّاں غلط سی۔ 2023 اک دھندلے ورگا لگا۔ میں ہجے وی ہر چیز تے عمل کر رہیا سی، انکار تے سودے بازی چ پھسیا ہویا۔ میں اک سال بعد اینٹی ڈپریسنٹس (سرٹرالین) چھڈ دتی کیونکہ مینوں لگا مینوں اوہناں دی لوڑ نئیں۔ میں اپنی پچھلی بیوی نال صلح ہون دی آس رکھدا رہیا، پر کم نہ بنیا۔ میں ڈائری لکھن تے سوچن چ مصروف رہیا، میرا ایمان تھوڑا ودھیا، پر میں ہر غلطی تے زیادہ سوچ رہیا سی جو میں کیتی سی۔ 2024 میرا سب توں ڈگدا ہویا نقطہ سی۔ مینوں معدے دیاں تکلیفاں ہوئیاں تے پتہ لگیا کہ مینوں ایچ پائلوری، معدے دا السر، تے ہائٹس ہرنیا اے۔ میں طاقتور اینٹی بایوٹکس لئیاں تے سخت ردعمل ہویا-وہم، ذہنی ٹوٹ، بلا وجہ رونا، کمبل ہیٹھ لُکنا۔ ایہہ اک ڈراؤنا خواب سی۔ میں دوائیاں بند کر دتیاں، پر فیر گہرا ڈپریشن آ گیا: میں بسترے چوں نہ نِکل سکیا، ہر چیز بوجھل لگی۔ مینوں کم توں چھٹی مل گئی تے سیتالوپرام دتی گئی، پر اک دن بعد ای مینوں پاگل ورگے سائڈ افیکٹس ہوئے جِداں نین نہ آنا تے سینے چ جلن۔ ڈاکٹراں میری گل نہ منی۔ بعد چ میں پروزیک ازمائی پر اوہ وی برداشت نہ کر سکیا؛ ایہنے رمضان دے روزے ناممکن بنا دتے تے مینوں بعد چ روزے قضا کرنے پئے۔ اس سال، سب کجھ دے باوجود، میں اسلام نال پہلاں کدی وی ودھ کے رجوع کیتا۔ میرا ایمان ڈپریشن چ وی مضبوط سی۔ میں ہر جذبے لئی اسلامی لیکچر ویکھدا-مفتی مینک، بلال اسد-تے میں صبح تے شام دے اذکار یاد کر لئے سن کے، کیونکہ میں عربی ٹھیک نہیں پڑھ سکدا۔ میں 50 منٹ پیدل مسجد جاندا کیونکہ اینوں دعا تے نماز نال سکون ملدا۔ میں تھیراپی وی شروع کیتی: گروپ سیشن تے اک مسلم تھیراپسٹ نال اکیلے، بھاویں اسلامی طریقے تے نئیں سی۔ میں نین، کھانے (جھک فوڈ چھڈ کے، کیٹو ورگی چیزاں تے) تے ورزش بارے بڑا سخت ہو گیا، تے میں ہولی ہولی بہتر محسوس کرن لگ پیا۔ پر ڈپریشن موجاں وانگر آؤندا رہیا۔ 2025 نوں ترقی تے تبدیلی دا سال ہونا چاہیدا سی۔ میں چنگیاں عادتاں جاری رکھیاں، جسمانی بنا، تے انضباط آ گیا۔ ہر کسے بدلاؤ نوں ویکھیا۔ میرا ایمان ہجے وی ٹھیک سی-میں فجر تے عشاء مسجد چ پڑھدا، تے دعا چ ربط محسوس کردا۔ میں اپنے آپ نوں ودھ میل جول لئی دہکایا، ایتھوں تک کہ حلال طریقیاں نال (پردے والیاں دی موجودگی چ) بیوی لبھن دی کوشش شروع کیتی۔ میں ہائیڈ پارک چ بیٹھ کے اپنے مقصداں بارے ڈائری لکھدا، ہر اسلامی چیز دی فہرست بناندا جو میں سکھنا چاہندا سی: انبیا دے قصے، سیرت، اللہ دے 99 ناں۔ مینوں احساس ہویا میں اسلام نوں شروع توں، اک نویں مسلمان وانگر، سکھنا چاہندا واں تاکے حقیقی ایقان پیدا ہو سکے۔ پر ایہہ اوہو وقت سی جدوں میرا او سی ڈی جاگ پیا-میں گھبرا جاندا کہ ایہہ نئیں پتہ کتھوں شروع کراں: توحید، عقیدہ، قرآن؟ میں زاد اکیڈمی تے آن لائن قرآن اسباق چ داخلہ لے لیا، پر آخر کار تھک کے ٹُٹ گیا۔ میں اک بھین نال (اوہدے ولی نال) کجھ مہینے ملدا رہیا، پر سردیاں چ میری دماغی صحت دوبارہ ڈِگ گئی تے میں روک دتا۔ ہن، میری جاری دماغی صحت دی جدوجہد: مینوں پتہ لگا کہ مینوں او سی ڈی اے، خاص کر وسوسہ القہری۔ شک میرے منہ چوں نئیں نِکلدے۔ میں ہر چیز بارے شدید فکر دا شکار واں-کھانا، صحت، جو وی کہو۔ میرے مزاج دے اتار چڑھاو اینے ودھ نیں کہ اک وار سوچیا میں بائی پولر واں۔ میں اینے ٹیسٹ کروائے کہ جسمانی طور تے ٹھیک واں، پر اندروں ٹُٹیا محسوس کردا واں۔ 2026 چ، مینوں ڈپریشن تے فکر دے نال نال سی-پٹی ایس ڈی دی تشخیص ہوئی۔ میں پورا سال اک گڈمڈ چ رہیا، وجودی ڈپریشن نال زندگی دے مقصد تے سوال چکدا ہویا۔ رمضان نے مدد نہ کیتی؛ ایہنے میرے ڈپریشن نوں ہور ودھا دتا۔ رمضان دے بعد، مینوں فلو ہو گیا تے ساریاں چیزاں ڈے گئیاں۔ شکاں دا سیلاب آ گیا، تے میں ساری تحریک کھو بیٹھا-نماز پڑھن، چنگے بنن، ایتھوں تک کہ پرواہ کرن دی وی۔ میرا ایمان تقریباً ختم ہو گیا۔ میں اپنے آپ نوں نماز لئی مجبور کردا پر ایہہ خالی لگدی۔ شیخ عاصم الحکیم دی اک ویڈیو جیہڑی ایسے علامتاں والی بھین بارے سی مینوں نظر بد یا سحر بارے سوچن تے مجبور کیتا۔ فیر، کتھوں وی نہیں، مینوں گڈی دے جرمانے تے قرض وصول کرن والے آ گئے کیونکہ میں پتہ بدلنا بھُل گیا سی-2000 پاؤنڈ توں ودھ دے جرمانے۔ میں اپنے اُتے رقیہ کرن دی کوشش کیتی، پر اندروں مزاحمت محسوس ہوئی، جِداں کوئی چیز مینوں روک رہی اے۔ اک ہفتے بعد، میں ایہہ کر سکیا، پر اس رات مینوں سوں پارلیسس، کھُجلی، تے کسے موجودگی دا احساس ہویا۔ میں پانی تے شہد نال جاری رکھیا، تے ہن میرا مزاج ودھ ستابل اے، پر میں ہجے وجودی بحران چ واں۔ مہینیاں توں، میں اللہ تے اسلام بارے شکاں نال لڑ رہیا واں۔ میں اپنے آپ نوں منافق محسوس کردا واں، جِداں میرا دل مُہر لگ گیا اے۔ میں اپنے ماں پیو نال چڑچڑا ہو گیا واں، غصے نال، تے دور دور۔ میں ہجے وی نماز پڑھدا واں، پر ایہہ روبوٹ وانگر اے۔ میں اماماں تے دعوتی بھراواں کولوں مدد منگی، تے اوہ کہندے نیں کہ ایہہ صرف وسوسا اے، پر مینوں لگدا اے کفر میرے دل چ بیٹھ گیا اے۔ میں سلام دا جواب وی ہچکچاہٹ نال دیندا واں کیونکہ مینوں جھوٹھا محسوس ہوندا اے۔ میں اپنا ایمان تے مقصد واپس لینا چاہندا واں۔ میں دوبارہ رقیہ شروع کیتا اے تے اسلامی کونسلنگ، پر میں گم واں۔ میں واپس کِداں آؤندا جڈاں میں کجھ وی محسوس نہیں کردا تے سوچدا واں کہ میں بڑا دور نِکھر گیا واں؟ مہربانی کرکے، میرے لئی دعا کرو تے کوئی مشورہ دِو۔ جزاکم اللہ خیراً۔