نوکری چھڈ دِتی تے ہُن خرچ کرن توں بہت ڈر لَگدا

میں حال ای وِچ نوکری چھڈ دِتی کیونکہ جیویں اوہ میرے نال سلوک کردے سن، بہت ای گھٹیا سی-ایہہ میری عزت نوں کھا رہیا سی۔ پہلی واری، میں دعا منگی تے کہیا، "یا اللہ، مینوں اوس طرح رِزق دے جیویں پنچھیاں نوں دیندا ایں۔" میں اللہ تے پورا بھروسہ رکھیا تے چلا آیا۔ ہُن میں بے روزگار آں تے کوئی پیسے نئیں آ رہے۔ مینوں اندازہ نئیں سی کہ بچت توں خرچ کرن دا اِنّا ڈر لگے گا، خاص کر جدوں ایہہ مشکل نال دو مہینے چلا سکدا اے۔ میں ایس ڈر نال نبڑن لئی صدقہ دیندا رہنا واں-اللہ قبول کرے۔ پر سچی گل اے، ایہہ ڈر اندروں ڈونگھی پریشانی توں آندا اے: مینوں پتا نئیں میری اگلی کمائی کتھوں آئے گی۔ ایس لئی مینوں صرف اوہی دِکھدا جو میرے کول اے، تے ہولی ہولی گھٹ رہیا اے۔ اللہ میری کمزوری معاف کرے۔ اللہ رزق دین والا اے، الرزاق، پھر وی میری بے چینی مینوں دبا لیندی اے۔ استغفر اللہ، نعوذ باللہ۔ مینوں خالی جیب ہون دا ڈر اے، تے اصل وِچ ایہہ بے عزتی دا ڈر اے۔ پیسیاں دا نہ ہونا بہت ذلت محسوس کرواندا اے۔ مینوں دوجیاں تے انحصار کرن توں نفرت اے۔ اللہ سانوں دین والیاں وِچوں بناوے، نہ کہ صرف لین والیاں وِچوں۔