مذہبی OCD نال میری جدوجہد مشکل ہوندی جا رہی اے

السلام علیکم۔ پہلی گل، انگریزی میری پہلی زبان نئیں اے، اس لئی کسے غلطی نوں معاف کر دِو، تے ایہہ پڑھن لئی جزاک اللہ خیر۔ مینوں پہلاں اسلام نال نفرت سی تے میں ثابت کرن دی کوشش کیتی کہ کوئی مذہب سچا نئیں، بھاویں میں اپنے آپ نوں مسلمان سمجھدی سی۔ فیر رمضان آیا، تے میں عام وانگوں روزے رکھے، پر کجھ بدل گیا۔ پہلاں، میں دن وچ صرف اک وار نماز پڑھدی سی، پر اندروں اک احساس نے مینوں زیادہ نماز پڑھن تے مجبور کیتا۔ میں تین نمازاں توں پنج تک پہنچ گئی، تے ایہہ میرا معمول بن گیا۔ میں روزانہ قرآن پڑھنا وی شروع کر دِتا، بھاویں صرف اک صفحہ ہی کیوں نہ ہووے۔ پچھے مڑ کے ویکھاں تے مینوں احساس ہویا کہ میں کِنّی غلط سی، نفرت کردی تے چھڈنا چاہندی سی۔ اس لئی میں اپنا شہادہ نواں کیتا، اسلام نوں ڈونگھائی نال پڑھنا شروع کیتا، اپنا نظریہ بدلیا، تے نمازاں قائم رکھیاں۔ الحمدللہ، میں دوبارہ مسلمان ہاں! میں بہت شکر گزار آں کہ میں اوس رمضان توں پہلاں فوت نہ ہوئی۔ پر اس تبدیلی دے نال اک ہور مسئلہ وی آ گیا۔ میں بچپن توں ہی بہت زیادہ سوچن والی سی، تے سب نے ایہنوں عام سمجھیا، اس لئی میں وی ایہنوں عام ای سمجھدی رہی۔ ہن ایہہ صرف زیادہ سوچ نئیں-ایہہ جنونی سوچ اے۔ شہادہ پڑھن توں بعد، مینوں پہلاں نالوں زیادہ تناؤ تے بیماری محسوس ہوندی اے۔ اسلام تے تشدد بارے ناپسندیدہ خیال میرے دماغ وچ آؤندے نیں، تے میں ضرورت توں زیادہ ہتھ دھون لگ گئی تے بہت لمبے شاور لین لگ گئی۔ ہتھ دھونا بہتر ہو گیا اے، الحمدللہ، پر میری جِلد کدے سُکی تے خراب ہو چکی سی۔ میں ہجے وی باتھ روم وچ چیزاں دوبارہ کرن وچ بہت وقت ضائع کردی آں کیونکہ مینوں ناپاک محسوس ہوندا اے۔ میرے ٹبر نے اوتھے اک کلاک وی لگا دِتا اے تاکہ مینوں وقت دا انتظام کرن وچ مدد ملے-سچی، ایہنے مدد کیتی اے! اس لئی دہراؤن والے کم بہتر ہو رہے نیں، پر جنونی خیال بدتر ہو گئے نیں۔ میرے کول اینے سارے ناپسندیدہ، نفرت بھرے، گھناؤنے خیال نیں۔ میں دس نئیں سکدی کہ ایہہ صرف دخل انداز نیں یا میرے اپنے نیں۔ میں اپنے ماضی دی ہر چیز نوں مٹانا شروع کر دِتا اے، محسوس کردی آں کہ ایہہ کرنا ضروری اے۔ تناؤ ودھدا جا رہیا اے۔ میں تقریباً ہر 15 توں 30 منٹاں بعد شہادہ پڑھدی آں، تے اگر میں ایہنوں اُچی آواز وچ نہ پڑھ سکاں تے پریشان ہو جاندی آں-کدی کدی میں صرف سرگوشی کر سکدی آں۔ رات نوں، میں اپنے بستر توں تقریباً دو وار اُٹھدی آں تاکہ کوئی خاموش جگہ لبھاں جتھے مینوں کوئی نہ سنے، تاکہ میں اپنے ٹبر نوں پریشان کیتے بغیر شہادہ پڑھ سکاں۔ اج، نماز پڑھدے ویلے، اک نفرت بھریا خیال ذہن وچ آیا۔ میں نظر انداز کرن دی کوشش کیتی پر ایہدے نال لڑن لگ گئی، جیہنے مینوں دوبارہ پریشان کر دِتا۔ میں نماز دے فوراً بعد شہادہ پڑھیا، پر مینوں نئیں پتہ کہ مینوں اپنی نماز دہرانی چاہیدی اے یا نہیں۔ دوبارہ کرن نال بہتر محسوس ہوندا اے، پر جدوں میں کردی آں، میں ایہنوں وار وار دہراندی رہندی آں۔