جے اسی مکھ وی نہیں بنا سکدے، تے اللہ دے سامنے اسی کیہ آں؟

کدی کدی قرآن وچ اللہ سانوں صرف گلاں نہیں دسدا۔ اوہ سانوں روک دیندا اے۔ اوہ ساڈا غرور اک جملے نال توڑ دیندا اے۔ اوہ طاقت دا اوہ جھوٹھا احساس کھو لیندا اے جیہڑا اسی اپنے لئی بنا رکھیا اے۔ ایہناں لمحات وچوں اک ایہہ چیلنج اے: "بے شک، اوہ جنہاں نوں تسيں اللہ توں علاوہ پکاردے او، کدی اک مکھ وی نہیں بنا سکدے، بھاویں اوہ سارے رل کے ایہہ کرن دی کوشش کرن۔" اک مکھ۔ کیوں اک مکھ؟ کیوں نہ کوئی پہاڑ؟ یا سورج؟ یا اسمان؟ کیونکہ اللہ سانوں اپنے بارے اک ڈراؤنی گل دکھانا چاہندا سی۔ جے اوہ کہندا اک کہکشاں بنا کے وکھاؤ، تے اسی بس ہاں وچ سر ہلا دیندے تے کہندے، "ہاں، اسی نہیں کر سکدے۔" جے اوہ کہندا سمندر بنا کے وکھاؤ، تے اسی منّ لیندے۔ پر اک مکھ؟ آؤ، ساری عقلمندی نال، ساری سائنس نال، ساری ٹیکنالوجی نال، یقیناً اسی ایہہ کر سکدے آں؟ اسی ایٹم توڑ دتا۔ اسی انسانی جینوم میپ کر لیا۔ اسی دل دے ٹرانسپلانٹ کردے آں۔ اسی اپنے سورجی نظام توں پرے مشیناں بھیجدے آں۔ اسی کمپیوٹر بناؤندے آں جیہڑے سیکنڈاں وچ سوالاں دے جواب دے دیندے نیں۔ اسی AI بارے بڑے فخر نال گل کردے آں۔ اسی ہر نویں دریافت دا جشن مناؤندے آں۔ فیر اللہ اک سوال پچھدا اے جیہڑا ہر تہذیب نوں چپ کرادندا اے: کیہ تسيں اک مکھ بنا سکدے او؟ بہتر نہیں بنا سکدے۔ کلون نہیں کر سکدے۔ اسدے ڈی این اے دی نقل نہیں کر سکدے۔ جو پہلاں موجود اے اسنوں دوبارہ ترتیب نہیں دے سکدے۔ اک بناؤ۔ زندگی لیاؤ جتھے کجھ وی نہیں سی۔ مُردہ مادے نوں زندہ ہون دا حکم دو۔ اسنوں اکھاں دیؤ جیہڑیاں کسے انجینیئر نے ڈیزائن نہیں کیتیاں۔ پر دیؤ جیہڑے کسے فیکٹری نے نہیں بنائے۔ جبلتاں دیؤ جیہڑیاں کسے استاد نے نہیں سکھائیاں۔ بھکھ۔ ڈر۔ مقصد۔ زندگی۔ کوئی لیب ایہہ نہیں کر سکدی۔ کوئی بادشاہ ایہہ حکم نہیں دے سکدا۔ کوئی سائنسدان ایہہ بنا نہیں سکدا۔ کوئی ارب پتی ایہہ خرید نہیں سکدا۔ کیونکہ کجھ بنان تے زندگی خلق کرن وچ اک بہت وڈا فرق اے۔ ہر ایجاد جسدا لوکاں نے جشن منایا، اوہناں مواد نال شروع ہوئی جیہڑے اللہ نے پہلاں بنائے سن۔ ہر فارمولا انہاں قوانین تے انحصار کردا اے جیہڑے اللہ نے کائنات وچ لکھ دتے سن۔ ہر ذہین دماغ اس لئی موجود اے کیونکہ اللہ نے اوہ سوچن والا دماغ بنایا۔ ہر دریافت بس اوہنوں ظاہر کرنا اے جیہڑا اللہ نے ساڈے توں بہت پہلاں رکھ دتا سی۔ اسی واقعی کجھ وی نہیں رکھدے۔ اسی کجھ وی شروع نہیں کردے۔ اسی بس دوبارہ ترتیب دیندے آں۔ اللہ خلق کردا اے۔ فیر اوہ حصہ آؤندا اے جیہڑا ہر دل نوں کپا دینا چاہیدا اے۔ اللہ کہندا اے جے اک مکھ اوہناں توں کجھ کھو لے، تے اوہ اسنوں واپس وی نہیں لے سکدے۔ اس بارے سوچو۔ ایہہ نکی جئی چیز تواڈے کھانے تے بیٹھدی اے۔ اِنّی نکی چیز لیندی اے جیہڑی تسیں ویکھ نہیں سکدے۔ تے دنیا دے بہترین سائنسدان وی ٹھیک طرحاں وکھ نہیں کر سکدے کہ اس نے کیہ لیا تے کیہ چھڈیا۔ اللہ نے مکھ اس لئی نہیں چُنیا کیونکہ ایہہ نکی اے۔ اس نے اس لئی چُنیا کیونکہ جیہڑا اسی نکی سمجھدے آں، اوہ واقعی بنان دی ساڈی طاقت توں بہت پرے اے۔ تے جے اسی اس دی مخلوق دا سب توں نکا جیہا حصہ وی نہیں بنا سکدے، تے خالق کِنّی وڈا ہووے گا؟ ہن اپنے آپ توں پچھو: تواڈیاں اکھاں کس نے بنائیاں؟ صرف شکل نہیں-کس نے اوہناں نوں ویکھنا سکھایا؟ اندر دے لکھاں سیل کس نے بنائے؟ تواڈے دماغ نوں تواڈی ماں دا چہرہ پچھاننا کس نے سکھایا؟ تواڈی زبان نوں صحیح طرحاں حرکت کرنا کس نے سکھایا تاں جو لفظ تواڈے بغیر سوچے نکل آؤن؟ تواڈے پہلے ساہ توں پہلاں تواڈے دل نوں دھڑکنا کس نے سکھایا؟ جدوں تسیں سوندے او تے اسنوں دھڑکدا کون رکھدا اے؟ اَج رات، تسیں اپنیاں اکھاں بند کرو گے۔ تسیں اپنے جسم نوں نیندر دے حوالے کرو گے۔ تسیں اک وی دل دی دھڑکن ہون نوں نہیں کہو گے۔ تسیں اپنے پھیپھڑیاں نوں ساہ لین دی یاد نہیں کراؤ گے۔ تسیں اپنے گردیاں نوں کم کرن نوں نہیں کہو گے۔ تسیں اپنے جگر نوں ہدایت نہیں دو گے۔ تسیں بالکل بے بس ہوو گے۔ تے فیر وی، اللہ تواڈی پرورش کردا رہوے گا۔ ہر دل دی دھڑکن اک تحفہ اے۔ ہر ساہ اک تحفہ اے۔ ہر سویر جدوں تسیں جاگدے او اک تحفہ اے۔ ایہناں تحفیاں وچوں کِنّے اسی بغیر کدی "الحمدللہ" کہے لے لئے نیں؟ کِنّیاں نمازاں اسی ٹال دتیاں جدوں کہ ساڈے دل صرف اس لئی دھڑکدے رہے کیونکہ اللہ نے اوہناں نوں دھڑکن دتا؟ کِنّے گناہ اسی اوہناں اکھاں نال کیتے جیہڑیاں اس نے دتیاں، اوہناں ہتھاں نال جیہڑے اس نے دتے، اوہ طاقت نال جیہڑی اس نے دتی، اوہ وقت نال جیہڑا اس نے دتا؟ فیر اسی سمجھدے آں اسی خود مختار آں۔ شیطان دا سب توں وڈا دھوکا ایہہ نہیں سی کہ لوک ایہہ سوچن کہ اللہ موجود نہیں اے۔ اوہ ایہہ سی کہ لوک ایہہ سوچن کہ اوہناں نوں اس دی لوڑ نہیں اے۔ پر آپنے آپ نال ایماندار رہو۔ اپنی دولت کھو لو۔ اپنی صحت کھو لو۔ اپنی عزت کھو لو۔ اپنا ٹبر کھو لو۔ اپنا اگلا ساہ کھو لو۔ کیہ بچدا اے؟ کجھ وی نہیں۔ اسی اس دنیا وچ آئے ساں اپنے آپ نوں کھان پین دے قابل نہیں، چلن دے قابل نہیں، بولن دے قابل نہیں۔ تے اک دن، اسی اینج ای چلے جاواں گے۔ دوجے سانوں چک کے لے جان گے۔ دوجے سانوں دھوون گے۔ دوجے ساڈے لئی دعا کرن گے۔ دوجے سانوں زمین وچ رکھن گے۔ دوجے چلے جان گے۔ اکو ذات اے جیہڑی ساڈے نال رہندی اے-اللہ۔ اوہ رب جس نے سانوں اک مکھ نال چیلنج کیتا، اوہی رب اے جیہڑا کہندا اے: "اے میرے بندو جنہاں نے اپنے آپ تے ظلم کیتا، اللہ دی رحمت توں مایوس نہ ہوو۔" کیہہ تسیں اس دی رحمت ویکھدے او؟ اوہ ذات جس دا ساڈے تے کوئی حق نہیں، سانوں واپس بلاندی اے۔ اوہ ذات جس دی عظمت نوں ساڈے دماغ سمجھ نہیں سکدے، سانوں "میرے بندے" کہندی اے۔ اس لئی نہیں کہ اس نوں ساڈی لوڑ اے-بلکہ اس لئی کہ اوہ اس گل نال پیار کردا اے کہ اسی واپس آئیے۔ تے جے تواڈا دل سخت محسوس کردا اے، واپس آؤ۔ جے تواڈے گناہ بہت نیں، واپس آؤ۔ جے تسیں سوچدے او کہ تسیں بہت دور نکل گئے او، واپس آؤ۔ کیونکہ تواڈے گناہ اس دی رحمت توں وڈے نہیں۔ تواڈیاں ناکامیاں اس دی مغفرت توں وڈیاں نہیں۔ تواڈی کمزوری ایہو وجہ اے کہ اوہ تواڈی طرف بلاندا اے۔ قبر وچ رکھے جان تک انتظار نہ کرو کہ تسیں کِنّے چھوٹے او۔ ہن ای سمجھ لو۔ اپنا سر جھکا دو اس توں پہلاں کہ اوہ جھکان لئی مجبور ہو جائے۔ اپنے دل نوں نرم کر لو اس توں پہلاں کہ اوہ رُک جائے۔ رو لؤ اس دن توں پہلاں جدوں تواڈیاں اکھاں ہنجو نہ کڈھ سکن۔ کیونکہ اک دن، ہر خطاب ختم ہو جائے گا۔ ہر کامیابی ختم ہو جائے گی۔ ہر پیروکار، ہر ڈالر، ہر ڈگری، ہر تالی، ہر چیز جیہڑی تسیں رکھدے او-سب کجھ ختم۔ تے اس رب دے سامنے کھڑے ہو کے جس نے مکھ پیدا کیتی، تسیں محسوس کرو گے: سب توں وڈا عزت جیہڑا تواڈے کول کدی وی سی، اوہ تواڈا کیریئر نہیں سی، تواڈی دولت نہیں سی، تواڈا نام نہیں سی۔ اوہ سی کہ اسماناں تے زمین دے خالق نے تواڈی اجازت دتی کہ تسیں اسنوں "میرے رب" کہو۔ تے اس نے اپنے آپ ایہہ اجازت دتی کہ تواڈی طرف "میرا بندہ" کہے۔ اس توں وڈا کوئی عزت نہیں اے۔ تے فیر اس وَل واپس آؤ، اس توں پہلاں کہ اوہ آخری دل دی دھڑکن جیہڑی اوہ اینے سارے ویلے توں تواڈی دی رہیا اے، اوہی بن جائے جس نوں اوہ نہ دین دا فیصلہ کرے۔