قرآن وچ سکون لبھݨ جدوں ساریاں مڑ گئیاں

السلام علیکم ساریاں نوں، میں اج قرآن پڑھدیاں کجھ خاص شیئر کرنا چاہندی ہاں جو اج تھئی۔ ایہنوں لفظاں وچ پاواں بناں نئیں رہ سکدی۔ کجھ ویلے توں میں روزانہ قرآن پڑھݨ دی عادی بݨی ہوئی ہاں۔ اج میں سورة الرعد تے پہنچی، تے جہڑے ویلے آیت 28 تے پہنچی، تاں مینوں روئے بغیر نئیں رہیا گیا۔ "بے شک اللہ دے ذکر وچ دل سکون پوندے نیں۔" (سورة الرعد، 13:28) ایہ آیت میں پہلے وی پڑھی ہئی، پر اج تاں ایہ ہولی پوری تَران نویں لگی۔ کم کر کے ایہہ آکھاں، میں حالی ہی اپنے ٹبر نال بہت مشکلاں وچوں لنگھی ہاں۔ اوہ لوک جیہڑے میرا خیال سی ہمیشہ نال راہسن گے، اوہ نئیں سن۔ اوہ مُڑ گئے، تے کجھ تاں میتھوں ایہو جیہیاں گلاں دا الزام لایا جیہڑیاں میں کیتیاں ہی نئیں سی۔ اپݨی زندگی وچ پہلی واری، میں پوری تَران اکیلی محسوس کیتی۔ پر اوس اکیلاپے وچ، میں اللہ کول واپس آپݨا راہ لبھیا۔ میں اوس پاسے اپݨا پورا دل مُڑا لیا۔ میں اپݨی کوئی وی نماز چھڈی نئیں۔ میں اپݨا ذکر جاری رکھیا۔ میں ہر روز قرآن کھولھیا، چاہے جیہڑا حال ہووے۔ تے ہولی ہولی، میݨے اندر کجھ بدلݨ لگ پیا۔ اج، میݨے اندر ایہہ سکون اے جیہڑا لفظاں وچ بیان کرنا مُشکل اے۔ میرا دل بالآخر اوس نال مطمئن اے جیہڑا میݨے کول اے۔ میں اوس چیز بارے پریشان ہوݨا چھڈ ڈِتا جیہڑی میں قابو نئیں کر سکدی۔ میں صرف اوس تے دھیان ڈیندی ہاں جیہڑا میں کر سکدی ہاں تے باقی سب کجھ اللہ دے پلان تے چھوڑ ڈیندی ہاں۔ قرآن، ذکر، تے نماز اوس سارے ویلے میݨے لئی لنگر دی طرح رہے نیں، کسے وی ہور چیز دے مقابلے وچ۔ میں ایہہ ہمدردی لبھݨ واسطے شیئر نئیں کر رہی۔ میں ایہہ اس واسطے شیئر کر رہی ہاں کیوں جو شاید ایہہ پڑھݨ والا کوئی ہور وی حالے اپݨے مشکلاں دے دور وچوں لنگھ رہیا اے، محسوس کر رہیا اے جیویں اوس دے بھروسے دے سبھ لوکاں نے اونکوں مایوس کیتا اے۔ اگر اوہ تسیں ہو، تاں کرم کری کے اپݨا اللہ نال تعلق مضبوطی نال تھامے رکھو۔ نماز پڑھدے رہو۔ قرآن پڑھدے رہو۔ ذکر کردے رہو چاہے اوہ کتنا ہی مُشکل محسوس ہووے۔ کیوں جو اک دن، تسیں کسے ایسی آیت تے پہنچو گے جیہڑی تسیں کئی واری پڑھ چُکے ہوو گے، تے اوہ بالآخر تہاݙے دل نوں چُھو جاوے گی۔ تے تسیں روو گے۔ تے شاید ایہہ تہاݙی زندگی دی سبھ توں زیادہ شفا بخش رونا ہووے گی۔ میرا شیئر کرݨ دی اجازت ݙیوݨ تے جَزَاکَ اللّٰہُ خَیْرًا۔ 🤍