دن 4: حضرت ھود (علیہ السلام) تے قوم عاد دی کہانی

السلام علیکم! آؤ اج حضرت ھود (علیہ السلام) دے بارے وچ سوچیے، اوہ نوح (علیہ السلام) دے بعد اللہ تعالیٰ دے بھیجے ہوئے چوتھے پیغمبر سن تے اوہ قوم عاد نوں ہدایت کرن دے لئی آئے سن۔ اوہ اصل وچ انہی وچوں ہی سن۔ قوم عاد اپنی تعمیرات تے مضبوط جسم دی وجہ توں مشہور سی-اوہ پہاڑاں دے چوٹیاں تے وڈی وڈی عمارتاں بناندے سن تے اوہ بہت طاقتور وی سن۔ اوہ پہلے ایمان والے سن، پر شیطان نے انہاں نوں گمراہ کیتا تے اوہ اپنے بنائے ہوئے بتاں دی پوجا کرن لگے۔ اوہ اتنے مغرور ہو گئے کہ اپنے آپ نوں سب توں بہتر سمجھݨ لگے، وڈی عمارتاں بنا کے اکھڑ پن ݙکھاؤݨ لگے تے اپݨیاں محل نما عمارتاں وچ ہمیشہ زندہ رہݨ دا خیال کریندے ہن، ایہ بھُل گئے کہ ہر شے دا انجام ہُندا ہے۔ اوہ اللہ دیاں نعمتاں-دولت، طاقت، زمین-کو اپݨی کامیابی سمجھݨ لگے تے اللہ دا شکر ادا نہ کیتا۔ بلکہ اوہ اللہ دی نشانیاں کوں نظرانداز کریندے ہن تے حضرت ھود (علیہ السلام) کو جھوٹھا آکھݨ لگے، بلکہ انہاں دے نال بدتمیزی تک کریندے رہے۔ سورہ فصلت (41:15) اساں نوں یاد ݙیندی ہے: اوہ غرور نال آکھیندے ہن، “ساڈے توں وی زیادہ طاقتور کون ہے؟” پر انہاں نوں ایہ احساس نہ ہویا کہ اللہ تعالیٰ جیہڑا انہاں دا خالق ہے، اوہ انہاں توں کتݨا زیادہ طاقتور ہے۔ حضرت ھود (علیہ السلام) انہاں کوں سمجھاؤݨ دی کوشش کریندے رہے کہ اوہناں دی ساری ترقی اللہ دی دین ہے، پر اوہ انہاں دا مذاق اُڑاوݨ لگے تے آکھݨ لگے کہ اُنہاں دے بتاں نے انہاں نوں بد دعا ݙتی ہے۔ جݙݨ انہاں کوں عذاب دی ݙرائے ݙتی گئی، اوہ ڈٹ کے آکھیندے ہن کہ جے تساں سچے ہو تاں عذاب گھِن آؤ۔ حضرت ھود (علیہ السلام) نے جواب ݙتا کہ صرف اللہ تعالیٰ دا ایہ حکم کݙاں نافذ ہوسی۔ اوہ پیغام کوں سختی نال رد کرݨ دے بعد اوہ سخت قحط دا شکار ہو گئے تے پاݨی دی ضرورت ہوئی۔ حضرت ھود (علیہ السلام) نے انہاں نوں نصیحت کیتی: “اپݨے رب توں معافی منگو تے اوہدے ول مڑو، اوہ تہاڈے تے خوب بارش برسائے گا تے تہاڈی طاقت ودھائے گا" (قرآن 11:52)। اوہ انکار کر ݙتا، تے جݙݨ عذاب آیا، اوہ سمجھے کہ بادل وچوں بارش آویسی، پر اصل وچ اوہ زوردار طوفان سی جیہڑا لگاتار ست راتاں تے اٹھ ݙینہاں تک چلیا۔ ایہ طوفان ساریاں چیزاں کوں تباہ کر ݙتا-اوہناں دیاں عمارتاں، بت تے اوہ خود جیہڑے شکر گزار نہیں سن۔ انہاں دی ساری تہذیب، جیہڑی اوہ ناقابلِ شکست سمجھدے ہن، مٹا ݙتی گئی۔ قرآن مجید وچ ایں طرح بیان کیتا گیا ہے: “تساں لوکاں کوں ݙیکھو جیویں خالی کھجور دے تݨ گِرے پئے ہن" (69:7)۔ اللہ دی رحمت نال، صرف حضرت ھود (علیہ السلام) تے اوہناں دے کجھ ساتھی بچ گئے۔ عذاب دے بعد، اوہ ایمان والیاں دے نال محفوظ رہے، جیویں قرآن 11:58 وچ ذکر ہے۔ اللہ اساں نوں انہاں دی کہانی توں عاجزی تے شکر گزاری سکھائے۔ اساں دے ایمان تے اللہ دا شکر ہے!