ایک بھائی دا سالیاں دے غفلت توں بعد ایمان ول واپسی دا سفر

السلام علیکم، پیارے بھرا تے بہناں۔ میں اک نوجوان مسلمان مرد آں جیہڑا کجھ چر توں اپنے دین توں دور ریہا – مَیں نے کجھ سال پہلاں باقاعدہ نماز پڑھنی چھڈّ دتی سی، تے پچھلے رمضان وچ، نامناسب مواد دے نشے نال جدوجہد کرن پاروں مَیں نے کئی دناں تے جان بجھ کے اپنا روزہ توڑیا۔ مَیں جاندا آں کہ رمضان وچ روزہ توڑن دی کفارہ یا تاں ۶۰ غریب لوکاں نوں کھانا کھلانا اے یا ہر توڑے ہوئے روزے لئی لگاتار ۶۰ دناں دے روزے رکھنے۔ اِس دے علاوہ، سالاں دیاں چھُٹیاں ہوئیاں نمازاں وی نیں۔ سچ پُچھو، ایہناں سبھ دا بدلہ پورا کرن دا خیال مینوں بھاری لگ رہیا اے۔ مَیں سینکڑے لوکاں نوں کھانا کھلاوݨ دی استطاعت نئیں رکھدا، تے سالاں دیاں نمازاں پڑھ کے پوریاں کرنیاں ناممکن لگدیاں نیں۔ اس لئی میرا سوال اے: میرے ورگے بندے لئی، جِتھے 'سبھ کجھ پورا کرو' دا روایتی جواب حقیقی نئیں، اسلامی راہ کہڑی اے؟ جے مَیں سچ مچھ کفارہ پوری نئیں کر سکدا تاں میں کیا کراں؟ تے چھُٹیاں ہوئیاں نمازاں دے بارے، کوئی علما دا نکتہ نظر اے جو کہ ناقابل انتظام پچھلی ڈھیر ساری چیزاں نوں نمٹاوݨ دی لوڑ نہ پاؤے؟ مَیں جاندا آں کہ شاید ایہ ایسا لگے جویں مَیں آسان راہ لبھ رہیا آں، پر مَیں سچ مچھ پھسّیا ہویا محسوس کردا آں – جے صرف آپشن کفارہ پوری کرنا تے ہر چھُٹی ہوئی نماز پڑھنا ای ہووے، تاں شاید احساسِ جرم مینوں واپس آن توں روکے، خاص طور تے چونکہ مینوں ہن پنجاں روزانہ دیاں نمازاں نال وی نبھاؤݨ اوکھا لگدا اے۔ سیاق و سباق لئی، مَیں اک مسلمان پروار وچ پلیا وڈھیا جِتھے میرے والدین مینوں نماز پڑھاؤندے سن، پر مَیں ایہ لکاؤݨ لگ گیا سی کہ مَیں نئیں پڑھدا، جیہڑا کہ مَیں جاندا آں غلط سی؛ اوہ ہن جانݨ گے۔ کسے وی صلاح لئی جَزَاكَ اللَّهُ خَيْرًا۔