Неге маған Исламның ғайып туралы көзқарасы өте орынды көрінеді

Маған Исламның ғайып әлемді түсіндіру тәсілінің бір ұнайтын жері – ол жай ғана "мынаған сен, анаған сенбе" деген бейберекет нәрселер емес. Бәрі анық, өзара байланысқан жүйе. Исламда періштелер мен жындардың бар екені айтылады, бірақ адасып жүрген адам рухтары немесе елестер деген жоқ. Бұл мағыналы, өйткені біздің нанымымыз бойынша, жан адасып қала алмайды. Бұл өмір – біз үшін сынақ. Өлгеннен кейін біз Алланың құзырындамыз – барзах әлеміне өтіп, Қиямет күнін күтеміз. Әрбір жан Алланың бақылауында, Оның толық білімі мен әділетілігімен. Маған жанды "адасқан" деу дұрыс емес сияқты. Ол қалай адасуы мүмкін, егер ол Әл-Әлимге, яғни ешбір жаратылысын ұмытпайтын, барлығын білушіге тиесілі болса? Менің шын мәнісінде бағалайтыным – бұл ғайып істерінің де осыншалықты бірізді тоқылғандығы. Әр жанның мақсаты бар, өмірдің әрбір қадамында мән жатыр, және Алланың қамқорлығынан еш нәрсе сырғып кете алмайды. Алла ең жақсы біледі.