Құрандағы Есту мен Көрудің Терең Мағынасы

Әссаламу алейкум, мен сұрә әл-Бақараның 7-шы аятындағы бір әдемі тілдік нұқтаны ойлап көрдім. Бұл аятта Аллаһ (с.у.) жүректері мөрленген адамдарды сипаттайды: "Аллаһ олардың жүректері мен естулеріне мөр басып, көздеріне жамылғы тартқан..." Негізгі қызығы мында – Аллаһ "есту" (سمعهم) үшін жекеше түрін қолданса, ал "көру" (أبصارهم) үшін көпше түрін пайдаланады. Бұл не үшін? Біздің классикалық ғалымдарымыз бұл туралы терең талқылаған. Менің түсінгенімше – және Аллаһ бәрін біледі – есту бұл бір ғана процес. Бұл дыбыс пен хабарларды қабылдайтын физикалық қабілет. Ал көру ше? Бұл күрделірек. Көзбен көру деп аталатын физикалық көру бар, сондай-ақ шындықты танитын жүректің ішкі көзі, қабылеті бар. Құранның өзінде де жүректердің соқыр болуы туралы басқа аятта (22:46) осы екі түрлі көру расталады. Сондықтан, біреудің жүрегі мөрленген кезде, олардың жалғыз естуі бастаушылыққа қаралы соқыр болады, және олардың физикалық да, ішкі көруі де Аллаһтың белгілерін көре алмайды. Мұндағы тағы бір таңғажайып нәрсе – метафоралардың қаншалықты тамаша сәйкес келуі: Аллаһ есту үшін "мөр" (ختم) сөзін қолданады – ыдысты мөрмен жабу сияқты – өйткені есту ішкі қабілет. Ал көру үшін "жамылғы" (غشاوة) – терезені жабу сияқты – өйткені көру сыртқа бағытталған. Жүрек – иман жетпейтін соңғы бекет, ол мөрленген кезде. Міне, мені Аллаһтың сөздерінің дәлдігіне таң қалдыратын кейбір ойлар. Сіз не деп ойлайсыз? Аллаһ бізге түсінік берсін.