Құран және заманауи ғылым: бір ой-толғау
Ассаламу алейкум, достар. Мен Құранның табиғат туралы не айтатынын ойлап едім, шынымды айтсам, кейде бұл бүгінгі ғылыммен тамаша сәйкес келеді. Мәселен, тауға ұқсайтын бұлттарды алайық – білесің бе, сол биік кумуло-нимбус, бұршақ пен дауыл әкелетін. Дәл осылай метеорологтар суреттейді, ал Құран да бұны айтады. Субханаллаһ. Содан кейін духан, яғни түтін деген сөз бар. Бұл ерте әлемге қолданылады – жұлдыздар мен планеталар шыққан сол ыстық, шаңды зат. Ғалымдардың айтканына ұқсайды емес пе? Кейбір терминдер бір-бірімен үндесіп жатады. Мысалы, Құран желдің бұлтты ұрықтандырып жаңбыр жаудыратынын айтады, бұл ауа-райы ғылымындағы бұлт себу идеясымен сәйкес келеді. Ұрықтанған жұмыртқаның өсуі сияқты, жел де бұлттарға жаңбыр жасауға көмектеседі. Тағы бірі – барзах, яғни тосқауыл. Мұхиттарда пикноклин деген аймақ бар, онда тығыздығы әртүрлі су қабаттары кездессе де, бөлек тұрады, тек аздап араласады – дәл Құрандағы идея сияқты. Ал енді үшінші топ, Құранның өзгеше терминдері бар. Әйгілі біреу – алака, яғни сүлік тәрізді. Ғалымдар мұны қолданбайды, өйткені олар эмбриондарды Карнеги сияқты сатылар бойынша жіктейді, сыртқы түріне қарап емес. Бірақ Құран эмбрионның көрінісін суреттейді – тамшы (нутфа) түрінен сүлік пішінді, содан соң шайналған ет түйірі (мудға) түріне дейін. Мұның бәрі ерте өмірдегі пішіннің өзгеруі туралы. Аллаһ біздің білімімізді арттырсын.