Аурулар мен мүгедектерге сабыр туралы айтуды доғарыңыздар

Ассаламу алейкум, мен әлеуметтік желілерде мүгедектікпен немесе ауыр дертпен күресіп жатқан бауырларымның жазбаларын жиі көремін, олар жай ғана жұбату іздейді. Бірақ оларға жанашырлық орнына "Сабырлы бол" немесе "Сен дүниеге тым байланып қалдың" деген сияқты сөздер айтылады. Кейбіреулер тіпті "Мен сенің орныңда болсам, ешқашан шағымданбас едім, тек сабыр етер едім" дейді. Шынына көшейікші – мүгедектік немесе созылмалы ауруды өз басыңнан өткермегенше, оның қаншалықты ауыр екенін толық түсінбейсің. Ауырсынуды, шектеулерді, қорқынышты және күнделікті күресті өзің көрмеген кезде сөйлеу өте оңай. Менің өзімнің денсаулығыма байланысты жағдайым бар, мен ешқашан өзімнен ауыр халдегі адамға дүниеге тым берілгенсің немесе сабырлы бол әрі әлсіздік көрсетпе деп айта алмаймын. Бұл мейірімділік те, пайдалы кеңес те емес. Кейбір адамдар сынаққа түспегендіктен өздерін тақуа санап, менменсиді – бұл тәкаппарлық. Аллаһ сені сынамайынша, қалай жеңетініңді білмейсің. Көбісі өзін күштіміз деп елестетеді, бірақ ауыр дерттің немесе мүгедектіктің салмағы көбіне олардың елестетуінен тыс. Сабыр маңызды, бірақ жанашырлық та сондай маңызды. Біреу қиналып жатса, оған жылулық таныт, дұға жасап, қасында бол. Барлығына уағыз қажет емес. Егер олардың ауырсынуын шынымен түсінбесең, түсінгендей әрекет етпе.