Сол қателікке қайта жолыққаннан кейін өкінішке толы болу
Мұны мен өзімді күнәкар сезінудің салмағы тым ауыр болған соң бөлісіп отырмын, сөйлесетін басқа ешкімім де жоқ. Жақында біреумен өте жақын араласып кеттім де, мұсылман ретінде өзімнің ұстанатын барлық қағидаларыма мүлдем қайшы істер істедім. Біткен сәтте-ақ, мені осы қатты өкініш басып қалды. Түнде көз жасымды төгіп жылаған түндерімнің санын жоғалттым, шынымен де бұны қайтадан болдырғаныма өзімнен қатты көңілім қалды. Мен оның дұрыс болмағанын айтуларыңды қалап тұрған жоқпын – оны өзім де білемін. Мені жеп бара жатқаны – осы күнәмен қалай күресу және Аллаға шын жүректен қайтудың жолын табу. Соңғы кезде намаз оқуға және қайта байланыс орнатуға деген қатты ынта байқаймын, бірақ дәрет алуды немесе намазға тұруды ойлаған сәтте, ұят сезімі мені тұншықтырып тастайды. Алла менен бас тартты ма екен деп ойлаймын? Мен тым ауыр күнә жасадым ба? Алайда жүрегімде Оның мейірімі шексіз екенін білемін… дегенмен әлі де оны сұрауға өзімді лайықты сезінбеймін. Мен әлі де бәрін анықтап жатырмын, жақсырақ мұсылман болуға тырысудамын. Дәл қазір осындай күнәкарлық сезімін немесе Алладан алыстау сезімін басынан кешірген кімнен де болсын қолдау қажет болып тұр. Егер сен де сондай жағдайда болсаң, алғашқы қайту қадамын жасауға саған не көмектесті? Мені дуаларыңда ұмытпаңдаршы. Я Алла, бәрімізді кешіре гөр, бізді тура жолыңа бастап, Саған қайтуымызды жеңілдет. Әумин. 🤍