Бөтен жерде өзімді жат сезінуден исламдағы сабырды табуға дейін
Барлығыңызға ассаламуалейкум. Мен өзімнің саяхатымның бір бөлігін бөлісім келеді. Мен діни болмаған отбасында өскенмін, өте қиын уақыттан өтіп, жалғыздық пен ойыммен күрескеннен кейін өмірде тереңірек нәрсені іздей бастадым. Жылдар бойы христиандықты зерттедім, мешітке тұрақты бардым, бірақ ешқашан өзімді ол жерде қабылданған сезімшемін. Мен әрдайым тыныш, өзімше адам болдым, ал барлық басқалары өте белсенді және өзіне сенімді болып көрінді, мен сырттан қарап тұрғандай сезілдім. Мұның менің ұялшақ табиғатымнан болуы мүмкін деп ойладым. Жауаптарды табу үшін тіпті Библияны тығызрақ оқуға тырыстым. Бірақ пайғамбар Иса (Иса), оған салам болсын, барлық адамдардың күнәсі үшін өзін құрбан ету идеясы мені толығымен қанағаттандыра қойған жоқ. Біздің құтқарылуымыз бір адамға тәуелді болуы тиіс пе? Біздің өз іс-әрекеттеріміз бірдеңе үшін есепке алынбауы тиіс пе? Зерттеулер мен іздеген нақтылықты әкелген жоқ. Біраз уақыттан кейін мешітке қайтадан баруға тырыстым, бірақ күйі бұрынғыдай қалды. Қауым маған қанша тырыссам да, шынымен қызығушылық танытқан жоқ. Сондықтан мен сол жолдан түпкілікті бас тартып, әлхамдулиллаһ, исламды таптым. Ол менің жүрегіме көптеген жолдармен сөйледі. Біріншіден, біздің барлығымыздың таза және күнәсіз туғанымыз идеясы. Бұл өте мағыналы – балалар күнәмен ауыртпалыққа ұшырамауы керек немесе өз күнәсі жоқ жазаға тартылмауы керек. Екіншіден, біздің Аллаһ тарапынан өз іс-әрекеттеріміз, сыйға тағанымыз (садақа) және басқаларға қалай қарайтынымыз бойынша сотталатынымыз сенімі менде үлкен жеңілдік сезімін тудырды. Бұл дұрыс және логикалық сезілді. Біздің іс-әрекеттеріміз құрбандық туралы нақты сенім болмаса еш нәрсеге тұрмайды деген идея мені шатастырды. Соңында, адамдармен салыстыруға келмейтін Аллаһтың жалғыздығы мен шексіз ұлылығы менің жүрегіме де, ақылыма да тамаша түсінікті болды. Бүгінде мен мұсылман ретінде өмірімдегі ең бақытты жәң тыныш уақытымын. Өзімді ең қатаң немесе "тамаша" мұсылман деп атамаймын, бірақ әлхамдулиллаһ, қолымнан келгенде намаз оқимын, тұрақты садақа беруге тырысамын, тіпті мешітке бірнеше рет бардым. Бір күні, иншаллаһ, хаж істеуге мүмкіндігім болады. Бөліскеніңіз үшін рахмет. Жазақұм Аллаһу хайран.