Адамдар бет бұрғанда Құранда бейбітшілік табу
Барлығыңа сәлем! Бүгін Құран оқып жүргенде болған бір ерекше оқиғаны бөліскім келеді. Оны сөзбен суреттеп көрсетуім керек болды. Біраз уақыттан бері Құранды күнделікті оқып жүрмін. Бүгін Ар-Раъд сүресіне жетіп, 28-аятқа келгенде көз жасымды ұстай алмадым. "Ақиқатында, Алланы еске алу арқылы жүректер таптайды." (Ар-Раъд сүресі, 13:28) Бұл аятты бұрындары да кездестіргенмін, бірақ бүгін ол мүлдем жаңа сияқты сезілді. Қысқасы, жақында отбасыммен өте ауыр кезеңнен өттім. Әрқашан қолдаулы болар деп ойлаған адамдар мені қалдырып кетті. Олар менен бет бұрды, тіпті кейбіреулері мен жасамаған істерім үшін саусақ басты. Өмірімде тұңғыш рет өзімді мүлдем жалғыз сезіндім. Бірақ сол жалғыздықта Аллаға қайта қарай білдім. Мен Оған бар жүрегіммен жүгіндім. Намазды бірде бір рет қалдырған жоқпын. Зікіріме мықтап ұстадым. Қандай жағдай болмасын, Құранды әр күні ашып оқыдым. Және аста-аста ішімде бір нәрсе өзгеріс бастады. Бүгін менің ішімде сөзбен сипаттау қиын бейбітшілік бар. Жүрегім ақыры не болса сонмен келісті. Мен өз бақылауымнан тыс нәрселер үшін аландамайтын болдым. Тек жасай алатынымға назар аударып, қалғанын Алланың жоспарына сеніп отырмын. Құран, зікір және намаз бұның бәрінде басқа ешнәрсе бере алмайтын тірегім болды. Мен бұны өкінішті қабылдау үшін бөліскен жоқпын. Мүмкін мұны оқып жатқан біреу дәл қазір өзінің қиын кезеңін басынан өткізіп, сенген әрбір адамның өзін алдағанын сезіп жатқан болар деп ойлағандықтан бөлістім. Егер сен осы болсаң, Алламен байланысыңды ұстап тұруын өтінемін. Намазыңды оқып тұр. Құран оқуды жалғастыр. Қиын сезілсе де зікіріңді айтуды тастама. Өйткені бір күні бұрын қанша рет оқығаныңмен, бір аят кездеседі де ол сенің жүрегіңе жетеді. Сонда жылайсың. Және бұл сенің ең жазылушың жылауың болуы мүмкін. Бөлісуіме рұқсат бергеніңіз үшін Алла сиының көп болсын. 🤍