Kyanwata Ta Rasu Jiya

Assalamu alaykum. Kyanwata ta rasu jiya da safe. Don in baku ɗan bayani: ta jima tana fama da duwatsun bile duct na shekaru da yawa, tana yawan kamuwa da cutar inda za ta yi amai, ta ɓoye a cikin kabad, kuma ba za ta ci abinci ba saboda ta rasa sha'awa. Kusan shekaru biyu, muna kai ta wurin likitan dabbobi kowane mako biyu ko uku don dubawa da kuma karɓar maganin da ta shafe tsawon lokaci tana sha. Daga ƙarshe, duwatsun sun yi kusa da toshe bile duct ɗinta, kuma gaɓoɓinta-kamar hanta da pancreas-sun yi kumburi sosai. Mun zaɓi a yi mata tiyata watanni huɗu da suka wuce saboda likitocin dabbobi sun faɗa mana cewa toshewa na iya faruwa idan ba a yi ba. Mun ci gaba da tiyatar; ta ci kuɗi da yawa, amma ba mu damu da kuɗin ba-kawai muna son ta warke. Amma bayan tiyatar, kumburin pancreas da hanta ya ci gaba har ma ya ɗan ƙara muni. Ta rasu jiya saboda kumburin pancreas ya yi tsanani sosai kuma ta gaji sarai. An tambaye ni ko ina son a sa ta barci (a kashe ta), amma na ce a'a-mu jira har gobe, da fatan za ta warke. Abin baƙin ciki, ta yi numfashin ƙarshe jiya da safe a ƙarfe bakwai. Mun yi duk abin da za mu iya mata; muna ƙaunarta sosai, kuma ina kewarta matuƙa-ina jin babu komai a raina ba tare da ita ba. Ban taɓa wucewa kusa da ita a cikin gida ba tare da na rungumeta ko shafa ta ba; muna da alaƙa mai ƙarfi sosai. Amma yau, ba zan iya kawar da tunanin cewa wataƙila na ƙara muni ta hanyar zaɓen tiyatar ba-duk da cewa a lokacin kamar dole ne. Ina ta tunani ko za ta daɗe da rai ba tare da tiyatar ba. Ina kuma jin baƙin ciki cewa ban kasance kusa da ita lokacin da ta rasu ba; sun kira ni minti ashirin kafin hakan, kuma ina sauri na nufi mota, sai suka sake kira a tsakiyar hanya sun ce ta tafi. Na gode wa Allah bisa duk lokuttan da Ya albarkace mu tare, kuma ina addu’ar Ya sanya ta a wuri mafi kyau a yanzu. A matsayina na musulma, ta yaya zan iya jure wannan rashi da wannan fanko? Ina cikin zafi sosai, kullum ina ta fama tsakanin godiya ga Allah da kuka, saboda ba zan iya sake kasancewa da ita ba. Barakallahu feekum.