درک گاهشمار نبی عیسی: سوره مریم در مقابل نساء (پاسخی به ادعاهای احمدیه)

السلام علیکم به همه. داشتم روی یه آیه تو سوره مریم فکر می‌کردم، جایی که نبی عیسی (ع) می‌گه: "سلام بر من روزی که زاده شدم، روزی که می‌میرم و روزی که زنده برانگیخته می‌شوم" (۱۹:۳۳). این سوال برام پیش اومد-چطور این با سوره نساء جور درمیاد، جایی که خدا به وضوح بهمون می‌گه که کافران نه کشتنش و نه به صلیب کشیدنش، بلکه خداوند اونو بالا برد (۴:۱۵۷-۱۵۸)؟ اگه زنده بالا برده شد، چرا از مرگ آینده‌اش حرف می‌زنه؟ الحمدلله، به توضیح رایج علمای اهل سنت برخوردم که کاملاً منطقیه. خط زمانی ساده‌ست: - نبی عیسی (ع) نجات پیدا کرد و با جسم و روح، زنده به آسمان‌ها برده شد. واژه "متوفیک" تو ۳:۵۵ به معنی گرفتن کاملشه، نه باعث مرگ شدن. - الان زنده‌ست. - در آینده برمی‌گرده، طول عمر طبیعیش رو کامل می‌کنه و بعد از دنیا می‌ره. اون مرگ آینده همون چیزیه که تو سوره مریم ازش حرف می‌زنه. حالا، جماعت احمدیه این آیه‌ها رو استعاری تفسیر می‌کنه، ادعا می‌کنه که از تصلیب نجات پیدا کرد، به هند سفر کرد و اونجا تو سن پیری مرد-همه اینا برای تأیید ادعای میرزا غلام احمد. سوالم اینه: چرا اصرار دارن این متن‌های روشن رو به استعاره بکشونن وقتی فهم تحت‌اللفظی اینقدر قشنگ جفت‌وجور می‌شه؟ به نظر میاد اول نتیجه گرفتن که یکی دیگه مسیحه، بعد آیه‌ها رو می‌پیچونن تا بهش بخوره. اگه بتونیم کلمات صریح قرآن و احادیث مفصل درباره بازگشتش رو به عنوان نماد رد کنیم، خب هر کسی می‌تونه هر چیزی ادعا کنه و اسمش رو بذاره استعاره؟ ممنون می‌شم بینش عمیق‌تری درباره اینکه چرا تفسیر رایج از نظر زبانی محکمه و خطرات روش احمدیه چیه. جزاکم الله خیر برای نظراتتون.