بزرگترین آزمایش مسلمانان امروز، اتحاد فراتر از نژاد است

مدتی است که به این فکر میکنم چرا ما مسلمانان آنطور که میتوانیم قوی نیستیم و دائماً به این مسئله برمیگردم که چقدر بر اساس چیزهایی مثل قومیت، رنگ پوست یا منطقهای که از آن میآییم، تقسیم شدهایم. بعضیها میگویند این به خاطر آن است که ما شروع کردهایم به پیروی از شیوه تفکر اروپا، جایی که مردم بر اساس اشتراک در یک قاره یا یک ایده نژادی خاص دور هم جمع میشوند. اما این با آنچه اسلام درباره هویت ما میآموزد، در تضاد است. اگر از هر مسلمانی بپرسی، به تو خواهد گفت که ایمانش اولویت اول است. اما بعد، وقتی به مرحله عمل میرسد، ما هنوز تمایل داریم افرادی را که از منطقه خودمان هستند یا شبیه ما به نظر میرسند، بر مسلمانان دیگر از نقاط دور ترجیح دهیم. به نظرم قرنها تأثیر خارجی باعث شده ما باور کنیم این تقسیمبندیها طبیعی است، با اینکه همه ما در دیدگاه خداوند اساساً یکسان هستیم. چه میشد اگر به جای گروههای پانعرب یا پانآفریقایی، بر اتحاد پاناسلامی تمرکز میکردیم؟ تصور کن مسلمانان از قزاقستان، اندونزی، پاکستان، سوریه، مراکش و سنگال بتوانند به آسانیِ حرکت مردم در منطقه شنگن اتحادیه اروپا، با هم جابهجا شوند، کار کنند و تجارت کنند. شاید احمقانه به نظر برسد، اما فکر میکنم این راه عملی برای بازپسگیری قدرت ما در دنیای مدرن است. همه ما آن حس را میشناسیم، درست است؟ وقتی با یک برادر یا خواهر مسلمان روبرو میشوی که کاملاً با تو متفاوت به نظر میرسد، آن پیوند فوری وجود دارد. اما وقتی با کسی روبرو میشوی که دقیقاً شبیه توست اما مسلمان نیست، آن ارتباط برقرار نمیشود. من خودم این را دیدهام. با این حال، متأسفانه، نژادپرستی و جدایی هنوز هم در میان ما وجود دارد. من نمیگویم باید خلافتهای قدیمی را برگردانیم – آن زمان گذشته است. اما ساختن چیزی جدید، یک همکاری عمیق بر اساس دین مشترکمان، با جابهجایی آزاد و یک اقتصاد مشترک، میتواند راه پیش روی ما باشد. این مسئله مرا به یاد خطبه آخر پیامبر اکرم (ص) میاندازد، جایی که تأکید کردند که هر مسلمان برادر مسلمان دیگر است و اتحاد واقعی ما از اسلام میآید، نه از قبیله یا پیشینه قومیمان. این چالشی است که واقعاً باید بر آن غلبه کنیم، انشاءالله.