درخواست راهنمایی اسلامی: برخورد با روابط دشوار خانوادگی
السلام علیکم. من مردی بالای سی سال هستم. در دوران کودکی، پدرم بسیار خشن و تندمزاج بود. من اغلب از او میترسیدم؛ او بر سر مسائل کوچک فریاد میزد و حتی مرا کتک میزد. مادرم هم برای سالها پس از ازدواج اجازه نداشت والدین خودش که در نزدیکی زندگی میکردند را ملاقات کند، که همیشه برایم حس نادرستی داشت. تا همین اواخر در خانه زندگی میکردم. اگرچه پدرم الان کمی آرامتر شده، اما رفتار مادرم بر دوشم سنگینی میکند. او هرگز به حریم خصوصی من احترام نمیگذاشت، همیشه میخواست همه چیز را بداند، هنگام کارم مداخله میکرد تا نظافت کند یا اصرار میکرد که به مهمانان بپیوندم، و حتی جلوی دیگران به من طعنه میزد و مرا ناتوان قلمداد میکرد. این محیط روی سلامتیام تأثیر گذاشت - دچار سردردهای شدید شدم، با خشم دست و پنجه نرم میکردم و احساس پریشانی روانی عمیقی داشتم. در پانزده سالگی، شنیدم که پدرم در مورد مسائل خصوصی با عمهام به شکلی نامناسب صحبت میکند، که مرا عمیقاً آزار داد. او شخصی است که نماز میخواند و حج به جا آورده، ولی بیش از دو دهه است که با ربا (رباخواری) سر و کار دارد. همچنین شاهد بودهام که مادرم با مردان نامحرم در فضای مجازی گفتوگوهای مشکوکی داشته، و پدرم یکبار او را در حال ارسال عکسهای شخصیاش دیده است. اعمال آنها در من احساس انزجار و تنفر ایجاد میکند. الحمدللله، یک سال پیش از خانه بیرون آمدم و الان ازدواج کردهام و در حال آمادهشدن برای زندگی با همسرم هستم. مادرم هفتهای چند بار تماس میگیرد، اما هر تماس دوباره آن خشونت، سردردها و آن حس تنفر را برایم زنده میکند. برادر بزرگترم سالها پیش از خانه رفت و به دلیل فشارهای خانواده تحت مراقت روانپزشکی است. تماس با والدینم مرا بیمار میکند؛ مادرم اغلب با ایجاد احساس گناه مرا تحت فشار قرار میدهد. حتی در حالی که این متن را مینویسم میلرزم، و هنوز سردرد ناشی از اجتناب از تماسهایش دارم. من فقط آرزو دارم با همسرم و فرزندان آیندهام در صلح و آرامش زندگی کنم و میترسم این استرس به ازدواجم آسیب بزند. از منظر اسلامی، آیا برای حفظ سلامت و آرامشم جایز است که برای مدتی مثلاً ۶ تا ۱۲ ماه ارتباطم را محدود کنم؟ آیا باید بدون داشتن مدرک محکم، پدرم را از رفتارهای مادرم مطلع کنم؟ آیا مجبور هستم به تماسهای هفتگی او پاسخ دهم؟ راهنمایی بر اساس دینمان را طلب میکنم.