“آه، ای کاش…” -那些你不想听到的最后遗憾

السلام علیکم - این‌ها بخشی از نداهای قرآنی پشیمانی هستند: لحظات "ای کاش..." زمانی که حقیقت به آدم می‌زنه و قلب برای چیزهایی که انجام نشده، درد می‌کشه. آرام بخونیدشون و بذارید بیدارتون کنن. "ای کاش که با پیامبر راهی انتخاب کرده بودم." (سوره الفرقان ۲۵:۲۷) "ای وای بر من! ای کاش آن یکی را به عنوان دوست انتخاب نکرده بودم." (سوره الفرقان ۲۵:۲۸) "ای کاش که با پروردگارم کسی را شریک نکرده بودم." (سوره کهف ۱۸:۴۲) "ای کاش که نوشته‌ام به من داده نمی‌شد و نمی‌دانستم حسابم چیست." (سوره حقه ۶۹:۲۵–۲۶) "ای کاش که گرد و خاک بودم!" (سوره نبأ ۷۸:۴۰) "ای کاش که می‌توانستیم به زندگی [در زمین] برگردیم و نشانه‌های پروردگارمان را انکار نکنیم و از مؤمنان باشیم." (سوره انعام ۶:۲۷) "ای کاش که بر آنچه در مورد خدا غفلت کردم و در زمره مسخره‌کنندگان بودم، پشیمان نبودم." (سوره زمر ۳۹:۵۶) "ای کاش که برای زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم." (سوره فجر ۸۹:۲۴) "ای کاش مرگ پایان بود!" (سوره حقه ۶۹:۲۷) اگه این خطوط سینه‌اتونو تنگ می‌کنن، بذارید این یه رحمت باشه نه یه مجازات. توبه کنید در حالی که می‌تونید. کارهای کچیلو امروز انجام بدید - نماز بخونید، ذکر بگید، به خانواده محبت کنید، چیزهای خراب با همسرتون یا بستگان رو درست کنید. منتظر نباشید تا بگید "ای کاش."