حروف اخفاء: فهرست ۱۵ حرف و نحوه خواندن آن در علم تجوید
اخفاء یک قاعدهٔ تجوید است که وقتی نون ساکن یا تنوین با یکی از ۱۵ حرف خاص روبرو میشود، رخ میدهد و به صورت بین آشکار و غنه خوانده میشود. این پانزده حرف اخفاء حقیقی عبارتند از: کاف (ك)، قاف (ق)، فاء (ف)، ظاء (ظ)، طاء (ط)، ضاد (ض)، صاد (ص)، شین (ش)، سین (س)، زاء (ز)، ذال (ذ)، دال (د)، جیم (ج)، ثاء (ث)، و تاء (ت).
اخفاء حقیقی بر اساس مخرج حرف به سه سطح تقسیم میشود: اخفاء کبری (وقتی با تاء، دال، طاء بیاید)، اخفاء وسطی (وقتی با ۱۰ حرف مثل ثاء، جیم، ذال و غیره بیاید)، و اخفاء صغری (وقتی با قاف و کاف بیاید). علاوه بر این، اخفاء شفوی هم هست که وقتی میم ساکن با حرف باء (ب) روبرو میشود، اتفاق میافتد.
به طور کلی، اخفاء با غنه کردن صدا به مدت ۲ تا ۳ حرکت خوانده میشود و صدا را در حالی که با مخرج حرف بعدی تطبیق داده میشود، پنهان میکنند. به عنوان مثال، در سوره فلق آیه ۲: مِن شَرِّ مَا خَلَقَ، و در سوره علق آیه ۱۴: أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ اللَّهَ يَرَىٰ.
https://mozaik.inilah.com/ibad