من برای اشتباهاتم احساس پشیمانی نمی‌کنم

السلام علیکم. صحبت کردن در این مورد سخت است، اما واقعاً به راهنمایی نیاز دارم. مدت‌هاست که با یک عادت بد خاص دست و پنجه نرم می‌کنم، از وقتی که واقعاً بچه بودم. اگرچه در ابتدا با دین بزرگ نشدم، الحمدلله بعداً اسلام را پیدا کردم. می‌دانم که این کارها مرا از راه خدا دور می‌کند. حتی در این ماه مبارک رمضان هم آسان نبوده. بعد از اینکه در این گناه می‌افتم، اغلب احساس می‌کنم آنقدر بی‌حال و تنبل شده‌ام که نمی‌توانم نماز فجر و ظهر را به موقع بخوانم چون اول باید غسل کنم. در نهایت وقت را در رختخواب تلف می‌کنم تا بالاخره خودم را جمع و جور کنم. قسمت ترسناکش این است که دیگر احساس گناهی که باید بکنم را ندارم. گاهی اوقات، دقیقاً قبل از انجامش، یادم می‌آید که الله در حال تماشا کردن است، اما باز هم ادامه می‌دهم. سال گذشته، به مدت نه ماه متوالی توانستم آن را ترک کنم، سبحان‌الله، اما بعد رشته کار از دستم در رفت و حتی نمی‌دانم چرا. برای درک بهتر موضوع، دو سال پیش ویپ را ترک کردم، الحمدلله. حالا نزدیک ۱۹ سالگی‌ام است، و گاهی به ازدواج فکر می‌کنم تا فقط یک راه حل حلال داشته باشم و بالاخره برای همیشه از این کار دست بکشم، حتی واقعاً نه به خاطر عشق، که احساس خودخواهانه‌ای است. احساس می‌کنم که مداوم این گناه را انجام دادن و نمازها را از دست دادن، قلبم را سخت می‌کند، و به همین خاطر است که احساس گناه در حال محو شدن است. والله، هر کاری برای ترکش کرده‌ام. فقط نمی‌دانم دیگر چه کار کنم.